کشف هجده گور باستانی و دهها زبان طلایی در سواحل مصر
باستانشناسان در جریان کاوشهای خود در شهر باستانی مارینا العالمین واقع در صد کیلومتری غرب اسکندریه، هجده آرامگاه باستانی را کشف کردند. وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر اعلام کرد این گورها به دوران بطلمیوسی (۳۲۲ تا ۳۰ پیش از میلاد) یا رومی (۳۰ پیش از میلاد تا ۳۹۵ میلادی) تعلق دارند.
بهگزارش لایوساینس، یازده مورد از این آرامگاهها در اعماق زمین حفر شدهاند و هفت مورد دیگر در نزدیکی سطح زمین قرار دارند. کاوشگران در این میان موفق به یافتن ۲۴ زبان طلایی شدند که در دهان مومیاییها قرار میگرفت، به همراه یک محراب قربانی که پایه آن شبیه به یک «درِ کاذب» طراحی شده است.
مصر باستان طلا را گوشت تن خدایان میدانست و مردمان آن دوران باور داشتند که زبانهای طلایی به مردگان کمک میکند تا در جهان پس از مرگ با خدایان گفتگو کنند. هشام حسین، مدیرکل آثار باستانی مصر سفلی و سینا، در این باره توضیح داد که این زبانها به عنوان طلسمهای نمادین تدفین کاربرد داشتند تا متوفی بتواند در برابر اوزیریس سخن بگوید.
یکی از زبانهای طلایی کشفشده به شکل «چشم حوروس» ساخته شده که خدای آسمان و جنگ در مصر باستان بود. با این حال، آتیلیو ماستروچینکه، استاد بازنشسته باستانشناسی دانشگاه ورونا، با بررسی تصاویر اعلام کرد یکی از این اشیاء شبیه به خوشه گندم نقرهای است که در معابد رومی اروپا یافت میشود و نماد باروری بهشمار میرود.
یکی از آرامگاههای کشفشده حاوی یک تابوت گرانیتی به طول دو و نیم متر است که درِ آن همچنان بسته باقی مانده بود. مجسمه نیمهکارهای از آفرودیت، الهه یونانی عشق و زیبایی، از دیگر یافتههای این کاوش است که نشاندهنده همزیستی و ادغام سنتهای مصری و یونانی-رومی در زندگی روزمره و آیینهای تدفین این منطقه است.
به نظر شما چرا مصریان باستان تا این حد به زندگی پس از مرگ و ارتباط با خدایان اهمیت میدادند؟ دیدگاه خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.