۷ نقطه از جهان که حیوانات در آنها از انسانها بیشترند
با وجود جمعیت بیش از ۸ میلیارد نفری انسانها، هنوز مکانهایی روی زمین وجود دارند که حیوانات در آنها حضور پررنگتری دارند. در این مناطق، تعداد گونههای خاصی از جانوران از ساکنان انسانی بیشتر است؛ از جزیرههایی که میلیونها خرچنگ قرمز در آنها زندگی میکنند تا مناطقی که گربهها، میمونها یا مارهای سمی جمعیت غالب را تشکیل میدهند. (Daily Passport)
جزیره کریسمس؛ قلمرو میلیونها خرچنگ قرمز
جزیره کریسمس در اقیانوس هند، بیشتر سال منطقهای آرام و کمرفتوآمد است، اما هر سال با آغاز فصل بارندگی، میلیونها خرچنگ قرمز آن را تسخیر میکنند.
بین ماههای اکتبر تا دسامبر، دهها میلیون خرچنگ از جنگلهای جزیره به سمت دریا حرکت میکنند تا چرخه تولیدمثل خود را کامل کنند. این مهاجرت گسترده آنقدر مهم است که مسئولان جزیره مسیرهای عبور ویژهای مانند پلهای مخصوص خرچنگها ساختهاند تا این جانوران هنگام عبور از جادهها آسیب نبینند.
جزیره آئوشیما؛ جایی که گربهها بیشتر از انسانها هستند
جزیره کوچک آئوشیما در ژاپن به «جزیره گربهها» معروف است. در اوایل قرن بیستم، ساکنان جزیره برای مقابله با موشها چند گربه به آنجا آوردند، اما جمعیت این حیوانات بهتدریج افزایش یافت.
در اوج جمعیت، حدود ۱۵۰ گربه در برابر تعداد بسیار کمتری از انسانها در جزیره زندگی میکردند. جمعیت انسانی آئوشیما که پس از جنگ جهانی دوم حدود ۹۰۰ نفر بود، در سالهای اخیر به چند ده نفر کاهش یافته است. با اجرای برنامههای عقیمسازی از سال ۲۰۱۸، تعداد گربهها نیز رو به کاهش رفته، اما هنوز از تعداد انسانها بیشتر است.
کایو سانتیاگو؛ جزیرهای در تسخیر میمونها
جزیره کایو سانتیاگو در نزدیکی پورتوریکو، خانه حدود دو هزار میمون رزوس است. این میمونها که اصالتا آسیایی هستند، نخستین بار در سال ۱۹۳۸ به این جزیره منتقل شدند.
امروز این جزیره به یک مرکز تحقیقاتی مهم برای مطالعه رفتار نخستیها تبدیل شده است. میمونها آزادانه در جزیره زندگی میکنند و پژوهشگران تغییرات رفتاری آنها را در شرایط مختلف محیطی بررسی میکنند.
جزیره مارها؛ خانه هزاران افعی سمی
جزیره کوئیمادا گرانده در سواحل برزیل که بیشتر با نام «جزیره مارها» شناخته میشود، یکی از خطرناکترین زیستگاههای مارها در جهان است.
بازدید از «جزیره مارها» بهدلیل حفاظت از مارهای در حال انقراض، برای افراد عادی ممنوع است.
این جزیره حدود ۱۰۰ هکتار وسعت دارد و هزاران افعی طلایی سرنیزهای در آن زندگی میکنند؛ مارهایی که سمشان میتواند باعث فلج شدن طعمه شود. با وجود ظاهر ترسناکشان، این مارها معمولا به انسانها حمله نمیکنند و سمشان بیشتر برای شکار پرندگان کاربرد دارد. ورود افراد عادی به جزیره ممنوع است، زیرا این گونه بهدلیل شکار غیرقانونی برای تجارت حیوانات خانگی، در معرض خطر انقراض قرار گرفته است.
جزیره آساتیگ؛ جایی که اسبهای وحشی فرمانروایی میکنند
جزیره آساتیگ در سواحل ایالتهای مریلند و ویرجینیا آمریکا، به اسبهای وحشیاش شهرت دارد. افسانههای محلی میگویند این اسبها بازمانده کشتی غرقشدهای هستند، اما پژوهشگران احتمال میدهند آنها اسبهای اهلیای بودهاند که در قرن هفدهم برای فرار از قوانین حصارکشی به جزیره منتقل شدند.
این اسبها بهمرور وحشی شدند و توانستند بدون کمک انسان در محیط طبیعی جزیره زنده بمانند. سرشماری سال ۲۰۲۴ تعداد آنها را ۷۳ رأس اعلام کرد. اگرچه کسی بهطور دائم در این جزیره زندگی نمیکند، گردشگران در فصلهای مختلف برای دیدن این اسبها به آنجا میروند.
نیوزیلند؛ کشوری با ۲۵ میلیون رأس گوسفند
نیوزیلند در دهه ۱۹۸۰، حدود ۷۰ میلیون گوسفند داشت؛ یعنی بهازای هر شهروند، نزدیک به ۲۲ گوسفند. از آن زمان، جمعیت گوسفندان کاهش یافته و به حدود ۲۵ میلیون رأس رسیده است، اما این تعداد همچنان چند برابر جمعیت انسانی نیوزیلند است که کمی بیش از پنج میلیون نفر برآورد میشود.
در دهه ۱۹۸۰، بهازای هر شهروند، ۲۲ رأس گوسفند در نیوزیلند وجود داشت.
تغییر مسیر کشاورزی، افزایش دامداری گاو و گسترش جنگلداری از عوامل اصلی کاهش تعداد گوسفندان در نیوزیلند بودهاند.
کائوآئی؛ جزیرهای با صدها هزار مرغ وحشی
جزیره کائوآئی در هاوایی میزبان حدود ۴۵۰ هزار مرغ وحشی است؛ جمعیتی که در برابر حدود ۷۳ هزار ساکن انسانی جزیره، اختلاف چشمگیری دارد.
این مرغها را میتوان تقریبا همهجای جزیره دید؛ از حیاط خانهها و پارکینگها گرفته تا مناطق ساحلی. یکی از نظریهها درباره منشأ این جمعیت بزرگ این است که طوفانهای دهه ۱۹۸۰ مرغداریها را تخریب کردند و باعث شدند بسیاری از مرغها آزاد شوند. نظریه دیگر میگوید بخشی از آنها از نسل مرغهایی هستند که نخستین مهاجران پلینزی با خود به جزیره آوردند.
امروزه این مرغها به بخشی از فرهنگ کائوآئی تبدیل شدهاند و به نظر میرسد همچنان جایگاه خود را بهعنوان ساکنان پرشمارتر جزیره حفظ خواهند کرد.
