کشف غیرمنتظره در آلمان؛ قدیمی‌ترین استفراغ فسیل‌شده روی خشکی شناسایی شد

شنبه 13 تیر 1405 - 20:15
مطالعه 2 دقیقه
تصویری از فسیل یکی از حیوانات شکارچی دوره پرمین
پژوهشگران با کشف و بررسی یک استفراغ فسیل‌شده ۲۹۴ میلیون‌ساله، سرنخ‌های تازه‌ای از رژیم غذایی شکارچیان دوره پرمین به دست آوردند.

به نقل از هرتیج ‌دیلی؛ دانشمندان قدیمی‌ترین استفراغ فسیل‌شده شناخته‌شده روی خشکی را شناسایی کرده‌اند؛ کشفی کم‌سابقه که تصویری تازه از رژیم غذایی و رفتار شکارچیانی ارائه می‌دهد که حدود ۲۹۴ میلیون سال پیش، در آغاز دوره پرمین، روی زمین زندگی می‌کردند.

این فسیل در سال ۲۰۲۱ در محوطه فسیلی برومکر (Bromacker) در مرکز آلمان کشف شد. پژوهشگران در ابتدا مطمئن نبودند که این توده استخوانی، بقایای استفراغ، مدفوع فسیل‌شده یا صرفا استخوان‌هایی باشد که بر اثر فرایندهای زمین‌شناسی در کنار هم قرار گرفته‌اند. برای حل این معما، آرنو ربیار، پژوهشگر موزه ملی تاریخ طبیعی فرانسه و ژان-سباستین استیر از مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه، ترکیب شیمیایی فسیل را با استفاده از فناوری فلورسانس پرتو ایکس (XRF) بررسی کردند.

نتایج نشان داد میزان فسفر موجود در نمونه، برخلاف مدفوع فسیل‌شده، بالا نیست؛ بنابراین پژوهشگران نتیجه گرفتند این نمونه در واقع یک «استفراغ فسیل‌شده» یا Regurgitalite است که طی صدها میلیون سال حفظ شده است.

اسکن سه‌بعدی فسیل نیز نشان داد این استفراغ بقایای سه گونه جانوری مختلف را در خود جای داده است؛ خزنده کوچک Thuringothyris، خزنده دوپای Eudibamus و یک جانور گیاه‌خوار بزرگ از گروه Diadectid.

اگرچه شناسایی شکارچی دشوار بود، پژوهشگران معتقدند تنها دو شکارچی بزرگ شناخته‌شده آن منطقه، یعنی Dimetrodon و Tambacarnifex، توانایی بلعیدن و سپس بالا آوردن هر سه جانور، از جمله طعمه بزرگ گیاه‌خوار را داشته‌اند. این فسیل همچنین نشان می‌دهد شکارچی مورد نظر، یک شکارچی فرصت‌طلب بوده و از طیف متنوعی از طعمه‌ها تغذیه می‌کرده است.

به گفته پژوهشگران، فسیل‌های مرتبط با دستگاه گوارش مانند مدفوع یا استفراغ فسیل‌شده، اگرچه در کاوش‌های دیرینه‌شناسی بارها کشف می‌شوند، تاکنون توجه بسیار کمتری نسبت به اسکلت جانوران دریافت کرده‌اند. بااین‌حال، چنین نمونه‌هایی اطلاعات ارزشمندی درباره روابط شکارچی و شکار، شیوه تغذیه و ساختار اکوسیستم‌های باستانی در اختیار دانشمندان قرار می‌دهند؛ اطلاعاتی که از مطالعه استخوان‌ها به‌تنهایی قابل استخراج نیست.

محوطه فسیلی برومکر به حدود ۲۹۴ میلیون سال پیش و آغاز دوره پرمین تعلق دارد؛ دوره‌ای که اکوسیستم‌های خشکی به‌تدریج پیچیده‌تر می‌شدند، آب‌وهوای زمین از شرایط گرم و مرطوب استوایی به سمت اقلیم خشک‌تر حرکت می‌کرد و مقدمات بزرگ‌ترین انقراض تاریخ زمین فراهم می‌شد.

پژوهشگران می‌گویند استفراغ فسیل‌شده هنوز رازهای زیادی را در خود پنهان کرده است و مطالعه نمونه‌های مشابه می‌تواند در آینده به درک بهتر شبکه‌های غذایی و روند تکامل نخستین اکوسیستم‌های پیچیده خشکی کمک کند.

نظرات