شوک در گورستان سلطنتی بارسلونا؛ صاحبان واقعی مقبرهها چه کسانی بودند؟
در دل صومعه سلطنتی سانتا ماریا دِ پِدِرالـبِس در بارسلونا، دیوارها و سنگهای قدیمی حالا پرده از رازی برداشتهاند که تصورات باستانشناسان را به چالش میکشد. تیمی از متخصصان با هدف آمادهسازی برای هفتصدمین سالگرد این بنا، به سراغ ۸ آرامگاه قرن چهاردهمی رفتند که نتیجه آن، کشفیات غیرمنتظرهای بود. این تحقیقات نشان میدهد که بسیاری از هویتهای ثبتشده برای این گورها نادرست هستند.
وقتی واقعیت، افسانه را کنار میزند
یکی از بزرگترین شگفتیها در آرامگاهی رخ داد که همگان آن را متعلق به آرتاو دِ فوسس میدانستند. برخلاف انتظار، هیچ بقایای مردانهای در این مکان وجود نداشت. در عوض، باستانشناسان با پیکر دو زن و سه کودک روبرو شدند که تمام فرضیات پیشین را در هم شکست.
در موردی دیگر، آرامگاه فرانچسکا ساپورتِلا تبدیل به یک شگفتی آماری شد. این محلِ تدفین حداقل میزبان بقایای نه نفر بوده که نشان میدهد برخلاف تصور، این مکانها بهطور مکرر باز و در دورههای طولانی دوباره استفاده میشدند.
بازگشت به دوران ملکه
آرامگاه ملکه الیسندا دِ مونتکادا نیز از این بررسیها جان سالم به در نبرد. او که در یک جعبه چوبی قرونوسطایی آرمیده بود، نشانههایی از کهولت سن، حدود ۷۰ سال، را با خود داشت. بقایای ابریشمهای بافتهشده با نخ فلزی در اطراف پیکر او، شکوهی از دوران گذشته را به نمایش میگذارد.
کاوشها از تنوع عجیب سنتهای تدفین خبر میدهند. در حالی که برخی از مردگان در پارچهها پیچیده شده بودند، برخی دیگر مستقیم در گور قرار گرفته بودند. وجود شمعها و مواد گیاهی، حکایت از مراسمی آیینی دارد که حالا پس از ۷۰۰ سال، رنگ و بوی تازهای به خود گرفتهاند.
گامهای بعدی در مسیر رمزگشایی
بسیاری از بقایای یافتشده متعلق به زنان، نوجوانان و کودکان است که نشانههایی از آرتروز و جراحات بر استخوانهایشان به چشم میخورد. محققان اکنون در حال استخراج نمونههای DNA و دندان هستند تا پیوندهای خانوادگی ساکنان این صومعه را کشف کنند.
آزمایشهای تکمیلی از جمله کربنسنجی رادیوکربن، در سال ۲۰۲۷ میلادی انجام میشود تا معمای نهایی این گورستان سلطنتی حل شود.