کیاونا؛ بازگشت به بهشت گمشدهای که دل نویسندگان بزرگ را ربود
به نقل از گاردین؛ شهر باستانی کیاونا (Chiavenna) در منطقه لومباردی ایتالیا، روزگاری پاتوق محبوب نویسندگان و فیلسوفان بزرگی چون مری شلی، گوته و نیچه بود؛ اما با گذشت زمان، زیر سایه شهرت دریاچه کمو (Como) قرار گرفت و از یادها رفت. امروزه این شهر به عنوان جایگزینی آرام، ارزانتر و بهشدت رمانتیک، دوباره مورد توجه مسافران خاصپسند قرار گرفته و شهری است که مری شلی آن را «بهشتی غرق در پوشش گیاهی غنی» توصیف کرده بود.
یکی از ویژگیهای منحصربهفرد این شهر، وجود «کروتی» (Crotti) یا غارهای طبیعی در دل صخرههای کوهستان است. این حفرههای سنگی که دمای آنها در تمام طول سال ثابت میماند، در گذشته حکم یخچالهای طبیعی را داشتند و برای انبار کردن پنیر، گوشت و شراب از آنها استفاده میشد. امروزه بسیاری از این غارها به رستورانهای دنجی بدل شدهاند که غذاهای محلی نظیر «نیوکی کیاوناسکا» (Gnocchi alla chiavennasca) که نوعی کوفته نان و کره است را در فضایی نیمهتاریک و کوهستانی سرو میکنند.
بافت تاریخی کیاونا که پس از آتشسوزی بزرگ قرن پانزدهم بازسازی شده، با کوچههای سنگفرش، فوارههای تزئینی و بناهایی آراسته به نقاشیهای دیواری، شکوه دوران طلایی تجارت در این منطقه را به رخ میکشد. برای علاقهمندان به طبیعت، این منطقه بهشت پیادهروی است. مسیرهای جنگلی بلوط و آبشارهای دوقلوی «آکوا فراجیا» (Acquafraggia) که لئوناردو داوینچی در دستنوشتههایش آن را «منظرهای شگفتانگیز با صدایی سحرآمیز» خوانده است، از چشماندازهای زیبای این منطقه است.
این شهر همچنین گنجینههای هنری کمیابی را در خود جای داده است. موزه دل تسورو (Museo del Tesoro) یکی دیگر از همین مکانها است که انجیل جواهرنشان متعلق به قرن یازدهم را حفظ کرده است. از دیگر گنجینههای با ارزش این شهر، ویلاهای رنسانسی نظیر «پالازو ورتمیت فرانکی» (Palazzo Vertemate Franchi) است که تنها بنای باقیمانده از رانش زمین در سال ۱۶۱۸ است. کیاونا برای کسانی که به دنبال ترکیبی از سکوت کوهستان، تاریخ هنر و لذتهای چشایی در فضایی دور از هیاهوی گردشگری هستند، دنجترین و رمانتیکترین گوشه ایتالیا است.