گردشگری خواب؛ وقتی سفر فقط برای خوب خوابیدن است

به نقل از نشنال جئوگرافیک؛ تا همین چند سال پیش سفر به معنای دیدن، گشتن، خوردن و خسته به خانه برگشتن بود. حالا اما یک خواسته ساده، شکل تازه‌ای از سفر ساخته است: خوب خوابیدن.

«گردشگری خواب» (sleep tourism) از دل خستگی جمعی بیرون آمده؛ از دنیایی که خواب بد، به تجربه‌ای عمومی تبدیل شده است. جایی که آدم‌ها داده‌های خواب‌شان را در شبکه‌های اجتماعی با بقیه در میان می گذارند و هشت ساعت خواب بی‌وقفه، به کالایی لوکس تبدیل شده است. طبیعی است که صنعت سفر هم به این نیاز تازه پاسخ بدهد.

در این نوع سفر، خواب فقط یک امکان جانبی نیست؛ هدف اصلی است. دیگر موضوع فقط ملافه‌های نرم یا بالش‌ها نیست. از اقامتگاه‌های پزشکی‌محور گرفته تا کمپ های بهبود خواب، همه‌چیز حول بهبود کیفیت خواب طراحی می‌شود. مراکزی که در آن از تشخیص علمی مشکلات خواب تا مدیتیشن، یوگا، نوردرمانی و آیین‌های شبانه آرام‌بخش در نظر گرفته می شود.

برخی مقصدها سراغ علم رفته‌اند؛ مثل کلینیک‌های سلامت که با بررسی تنفس، سیستم عصبی و ریتم شبانه‌روزی، برنامه‌ای شخصی برای هر مهمان می‌سازند. بعضی دیگر راه سنت را انتخاب کرده‌اند؛ طب چینی، آیورودا (Ayurveda)، حمام‌های گیاهی و سکوت حساب‌شده.

حتی فناوری هم وارد خواب شده است. از تخت‌های هوشمند گرفته تا تجربه رویای شفاف (lucid dreaming) با کمک واقعیت مجازی (VR) و هوش مصنوعی (AI). انگار خواب، آخرین مرز بهینه‌سازی زندگی مدرن شده است.

شاید عجیب به نظر برسد که آدم‌ها راهی سفر شوند تا بخوابند؛ اما در جهانی که استراحت واقعی کمیاب شده، این انتخاب چندان هم دور از ذهن نیست.