برای پادشاهان قاجار، شکار فقط تفریح نبود؛ بلکه آیینی سلطنتی و نمادی از شجاعت بود.
در ذهن پادشاهان دوره قاجار شکار به ویژه شکار جانوران بزرگ مثل ببر، پلنگ، شیر ایرانی، مرال و گراز نماد شجاعت بود. رفتن به شکار از تشریفات درباری و آیین سلطنتی خاصی برخوردار بود و سفرهای شکار فقط تفریح نبود؛ بلکه یک نمایش کامل قدرت محسوب می‌شد که با محافظان و غلامان و آشپزها همراه بود.
پس از ورود دوربین عکاسی، ثبت لحظه شکار در دربار مظفری و ناصری از اهمیت خاصی برخوردار شد. تصویری سیاه و سفید، مظفرالدین شاه قاجار را بالای سر پلنگ شکار شده نشان می‌دهد.