این کفشها، شامل صندل، کفشهای کودکان و نمونههایی نظامی، در درههای دفاعی دژ پیدا شدند که به دلیل شرایط خاص آبوهوایی و اکسیژن کم زمین، بهخوبی حفظ شدهاند. نکته جالب این است که حدود ۲۵ درصد از کفشهای یافته شده دارای سایز بسیار بزرگ (بیشاز ۳۰ سانتیمتر) هستند؛ درحالیکه در سایت «ویندولاندا» (Vindolanda)، فقط ۰٫۴ درصد کفشها دارای این اندازه بودهاند .
یکی از این کفشها طولی برابر ۳۲٫۶ سانتیمتر دارد که رکورد بزرگترین کفش در مجموعه ویندولاندا را شکسته است.
«الیزابت گرین»، باستانشناس دانشگاه وسترن انتاریو، توضیح داده که حتی با درنظر گرفتن احتمال جمعشدگی تا یک سانتیمتر پس از مراحل نگهداری، این کفشها همچنان بسیار بزرگاند.
«رِیچِل فریم»، ارشد باستانشناسان پروژه ماگنا، گفته است:
این یافتههای ارگانیک از ارزش بالایی برخوردارند، نهفقط برای مخاطبان و داوطلبان، بلکه چون در معرض خطر از دست رفتن بهدلیل تغییرات اقلیمیاند.
دکتر «اندرو بیرلی»، مدیر حفاریهای ویندولاندا نیز یادآور شده که این کشفیات نشاندهنده تفاوتهای فرهنگی و فیزیکی میان جمعیتهای نظامی مستقر در مرز رومی هستند و بدون این نوع آثار، شناخت ما از این تنوع محدود میماند.