حال و هوای تهران در روزهای آخر اسفند؛ از سبزه و ماهی گلی خبری نیست!

پشت چراغ قرمز چهارراهی در یکی از شلوغ‌ترین نقاط شهر باید صدای «حاجی فیروزه بله... سالی یه روزه بله» می‌آمد اما گرد سکوت بر سر شهر تهران پاشیده شده و معدود خودروهای پشت چراغ به محض سبز شدن، پا روی پدال گاز می‌گذارند تا زودتر از خیابان عبور کنند و به خانه برگردند.

کمتر از یک هفته مانده به آغاز سال ۱۴۰۵ شمسی، تهران هیچ شباهتی به روزهای آخر اسفند ندارد؛ حتی آن اسفند کرونایی ۱۳۹۸ شمسی در خیابان نشانه‌هایی از نوروز دیده می‌شد اما حالا همه ایران زیر سایه جنگ است، از شمال تا عمق خلیج فارس و از شرق تا غرب. خیابان‌های تهران از لحاظ نظم و وضعیت کمتر شباهتی به خیابان‌های یک شهر جنگ‌زده دارد؛ هر چند در کوچه و خیابان‌های زیادی ساختمان‌های موشک خورده خودنمایی می‌کنند. آن چیزی که جنگ را بیش از پیش یادآور می‌شود، خلوتی، سکوت و عجله معدود عابران در شهر است، آن هم در روزهایی که باید سر و صدا، شلوغی، هیجان و صدای حاجی فیروز شهر را پر می‌کرد.

در روزهای آخر اسفند، میدان هفت تیر تهران در یکی از خلوت‌ترین روزهای خودش قرار دارد. بیشتر فروشگاه‌های لباس زنانه که این روزها باید سر چراغی عیدشان باشد، کرکره‌های خود را پایین کشیدند و تنها به اندازه انگشتان دو دست فروشگاهی با چراغ روشن دیده می‌شود؛ آن‌‌ها هم البته خالی از مشتری هستند.

اطراف میدان هفت‌تیر همیشه پاتوق بساطی‌هاست و در روزهای منتهی به نوروز این بساطی‌ها به شکل سرسام‌آوری زیاد می‌شوند و شبانه روزی در میدان حضور دارند اما حالا تعداد بساطی‌های میدان هفت‌تیر تهران به پنج عدد هم نمی‌رسد و در بساط‌شان هم خبری از سبزه و ماهی گلی نوروز نیست.

گل‌فروش‌ها هم این روزها مژده بهار نمی‌دهند، در گل‌فروشی‌های مرکز شهر تهران جعبه‌های بنفشه دیده نمی‌شود، جلوی مغازشان ردیف سبزه‌های مختلف چیده نشده و نشانی از سنبل‌های سفره هفت‌سین هم نیست.

خیابان ایرانشهر تهران که پاتوق کافه‌ها و زندگی شهری است، این روزها حسابی خلوت شده؛ هرچند معدودی از کافه‌ها با پنجره‌های چسب خورده هنوز میزبان عشاق قهوه و معاشرت هستند. نشانه‌ای از مقاومت زندگی در برابر جنگ که پشت شیشه‌ای ضربدر خورده هنوز جریان دارد. تعدادی از کتاب‌فروشی‌های این منطقه نیز این روزها فعال هستند اما از ذوق خرید کتاب و عیدی خبری نیست و پچ‌پچ آدم‌ها در فروشگاه‌ها همچنان حول محور جنگ می‌گذرد.

کسبه خیابان میرزای شیرازی کرکره‌های بیشتری را بالا داده‌اند؛ در این خیابان به جز کافه و رستوران‌ها، تعدادی از مغازه اصناف دیگر فعال است. البته کسبه آنها به جای ایستادن پشت دخل و سر و کله زدن با مشتری‌های پیش از نوروز، بیشتر در خیابان ایستاده‌اند و با همسایگان خود گپ می‌زنند.

اوضاع در گذرهای فرعی شهر هم متفاوت از روزهای عادی است. در خیابان‌های فرعی بیشتر فروشگاه‌های اقلام ضروری فعال هستند و دیگر فروشگاه در تعطیلی به سر می‌روند. در شرق تهران و حد فاصل فلکه‌های تهرانپارس که همواره محل بساطی‌های نوروز است، کمتر رفت و آمدی جریان دارد و در غرب تهران نیز حتی پاساژهای بزرگ سوت و کور هستند و از بازار شب عید خبری نیست.

تهران آرام آرام به نوروز ۱۴۰۵ نزدیک می‌شود، هر چند در روز شنبه ۲۳ اسفند به دلیل آرامش نسبی، شهر کمی شلوغ‌تر از روزهای دیگر است اما اگر به دنبال نشانه‌ای از نوروز سرک بکشید، نه سبزه خواهید دید، نه سنجد، نه ماهی گلی و نه آدم‌هایی که دنبال اجزای هفت سین بگردند. شاید در روزهای آینده نشانه‌هایی از نوروز هم ظاهر شود اما حالا پایتخت در یکی از خلوت‌ترین روزهای تاریخش در پیش از نوروز است؛ جلوی خط خوردن روزها در تقویم را هم نمی‌شود گرفت تا بهار فعلا نیاید و حتی در این شرایط غم‌انگیز هم نوروز از راه خواهد رسید.