پناه سرخ میرزا در متروکه یخچال‌سازی

احسان رستمی‌پور
احسان رستمی‌پور سه شنبه، ۲۲ خرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۶:۱۹
پناه سرخ میرزا در متروکه یخچال‌سازی

میرزا حمید با نقاشی‌هایش کارخانه متروک یخچال‌سازی فروزان را حیات مجدد بخشیده است.

نقاشی خیابانی یکی از جذاب‌ترین دیدنی‌ها برای اهالی سفر است و شهرها و کوچه‌های بسیاری در دنیا به نقاشی‌ها و گرافیتی‌ها یا حتی به تک نقش یک هنرمند خاص معروف هستند.

شهر تهران گرافیتی‌کار ناشناس و کاربلد زیاد دارد و هرکدام‌شان در دوره‌ای حسابی سروصدا به پا کردند و بعدتر انگار میان شلوغی شهر گم شدند. میرزا حمید اما با همه آن‌ها متفاوت است، او مدت‌هاست که آرام‌آرام به کارش ادامه داده و از مضامین پر سروصدا در کارهایش استفاده نکرده است. از سوی دیگر خیلی هم نباید او را گرافیتی‌کار دانست؛ میرزا حمید بیشتر نقاش خیابان‌های تهران است. 

طی‌ سال‌های گذشته گه‌گداری در گوشه و کنار شهر تهران یک شکل اخرایی رنگ سر و کله‌اش پیدا می‌شد. نقش‌هایی که دست‌خط و رنگ ثابتی دارند؛ دست خط و رنگی که امضا نامحسوس نقاشش میرزا حمید است و حالا بخشی از اهالی شهر تهران با آن آشنایی دارند. یکی از ویژگی‌های آثار میرزا حمید در خیابان‌ها تهران، تطابق نقش‌ها با محل اجرای آن است. دیوارها برای میرزا حمید فقط یک بوم برای نقاشی نیست و او کل دیوار و جزییات اطرافش را برای طرح‌هایش قاب می‌بندد؛ به همین دلیل است که کارهایش را بیشتر در پستوهای شهر، روی درها و زیر قاب پنجره‌های متفاوت می‌بینیم.

آثار میرزا حمید در عودلاجان

نمونه برجسته استفاده میرزا حمید از کانسپت دیوارها برای قاب بستن نقاشی‌هایش را باید آثار او در بخش تخریبی محله تاریخی عودلاجان دانست. بخشی از محله عودلاجان در ابتدای دهه هشتاد طی یک طرح عجیب توسط شهردار وقت و رئیس پلیس وقت به دست لودرها سپرده شد تا به بهانه پاکسازی منقل‌خانه‌ها، بخشی از تاریخ تهران را تخریب کنند. بهانه پاکسازی عودلاجان از منقل‌خانه‌ها آن‌قدر بی‌ربط بود که هنوز که هنوز است بقایای طرح تخریبی آن سال، پناه شبانه معتادان و کارتن‌خواب‌ها است.

این بخش از محله عودلاجان چند سال پیش مورد توجه میرزا حمید قرار گرفته بود تا آن را تبدیل به نمایشگاهی عمومی از آثار خود کند؛ نمایشگاهی که البته بعد مدتی باز هم گرفتار شهرداری تهران شد تا رنگ سرخ نقش شده بر تتمه خرابه‌های تاریخی عودلاجان پاک شود. 

میرزا حمید که حالا نقاش شناخته شده تهران است، این‌بار سراغ یک کارخانه متروکه یخچال‌سازی به اسم فروزان در غرب تهران رفته است. کارخانه‌ای که سال‌ها است یخچالی نمی‌سازد و بنای متروکه باقی مانده‌اش این روزها زیر آفتاب تند تهران هم گرم است و هم سرخ.

تصاویری که در ادامه می‌بینید، بخشی از نمایشگاه «پناهگاه میرزا» در کارخانه متروک یخچال‌سازی فروزان است:

ورودی پناهگاه میرزا حمید

ورودی پناهگاه میرزا

فضاهای پناهگاه میرزا حمید

آثار پناهگاه در ۴ بخش از کارخانه و فضای بیرون اجرا شدند. عکس: گالری دستان

نقاشی های روی شیشه در پناهگاه میرزا حمید

بازی نور و نقش‌های سرخ روی پنجره‌های کارخانه متروکه

نقشی سه زن با رنگ اخرایی در پناهگاه میرزا حمید

بازی میرزا با نقوش سابق کارخانه

نقاشی پرندگان اخرایی در پناهگاه میرزا حمید

نقوش بر باقی‌مانده‌های کارخانه

نقاشی های پناهگاه میرزا حمید

قاب بستن نقوش با استفاده از جزییات کارخانه متروک

نقاشی با مضمون قایق ران در پناهگاه میرزا حمید

بازی با جزییات دیوار

رنگ سرخ در نقاشی های پناهگاه میرزا حمید

نقاشی مردی روی دیوارهای بیرونی پناهگاه میرزا حمید

بخشی از فضای بین دو ساختمان در کارخانه یخچال‌سازی فروزان

فضاهای مختلف در پناهگاه میرزا حمید

دیوار اخرایی در پناهگاه میرزا حمید

نقاشی زن و اسب در پناهگاه میرزا حمید

قاب بستن نقاشی با جزییات باقی‌مانده بر دیوارهای کارخانه متروکه

نقاشی اسب بالدار در پناهگاه میرزا حمید

نقاشی رنگین کمان در پناهگاه میرزا حمید

جداره بیرونی بنای کارخانه متروک یخچال‌سازی فروزان

نقاشی های سفید روی زمینه اخرایی در پناهگاه میرزا حمید

پلکان های پناهگاه میرزا حمید

بازی نقوش و پلکان کارخانه

نقاشی بوسه در پناهگاه میرزا حمید

نقاشی های اخرایی رنگ در پناهگاه میرزا حمید

نقوش میرزا بر رنگ‌های پوسته شده کارخانه متروک

پناهگاه میرزا حمید

عکس‌ها: احسان رستمی‌پور/ کجارو

منبع عکس دوم: گالری دستان

مطالب مرتبط:

دیدگاه