آیا واقعا شهری مخفی زیر اهرام مصر وجود دارد؟
ادعای دو دانشمند ایتالیایی درباره کشف سازههایی با قدمت ۳۸ هزار سال در اعماق زمین و زیر اهرام مصر، موجی از بحثها را برانگیخته است. در حالی که این خبر در فضای مجازی بازتاب گستردهای یافته، شواهد علمی موجود دلایل متعددی برای تردید در صحت این موضوع ارائه میدهد.
تیمی پژوهشی به سرپرستی دکتر کورادو مالانگا، شیمیدان آلی بازنشسته و دکتر فیلیپو بیوندی، کارشناس سنجش از دور، مدعی شناسایی و بازسازی سازههای عظیمی زیر هرم خفرع هستند. این دو پژوهشگر در کنفرانسی خبری در ایتالیا اعلام کردند که با بهرهگیری از روشی اختصاصی برای تحلیل سیگنالهای رادار روزنه مصنوعی (SAR)، ساختارهایی را در عمق دو کیلومتری زمین یافتهاند.
طبق ادعای آنها، این مجموعه شامل هشت شفت یا محور عمودی است که مسیرهای مارپیچ آنها به دو سازه مکعبی با ارتفاع ۹۰ متر ختم میشود. همچنین گفته میشود پنج سازه دیگر در بالای این شفتها وجود دارد که از طریق گذرگاههایی به یکدیگر متصل شدهاند. این پژوهشگران با ارائه تصاویری که احتمالا توسط هوش مصنوعی بازسازی شده، گمانهزنی میکنند که این مجموعه بخشی از یک شهر باستانی افسانهای یا حتی نیروگاهی در دوران پیشاتاریخ باشد.
ایده وجود شهرهای پنهان زیر فلات جیزه ریشه در متون هرودوت، مورخ یونانی دارد و در دورههای مختلف از قرون وسطی تا رنسانس تکرار شده است. این نظریهها در قرن نوزدهم میان فرانسویها و در قرن بیستم با ادعاهای ادگار کیسی درباره «تالار اسناد مخفی» قوت گرفت. فرضیه نیروگاه بودن اهرام نیز مدتهاست که در محافل شبهعلمی مطرح است و بخشی از نظریات توطئهای است که دستاوردهای معماری باستان را به موجودات فرازمینی نسبت میدهد.
جایگاه علمی مالانگا و بیوندی باعث شده نسخه جدید این نظریهها بیشتر جلب توجه کند؛ چرا که آنها پیشتر مقالهای داوریشده درباره ساختار داخلی هرم خفرع منتشر کرده بودند. با این حال، ادعاهای فعلی آنها هنوز مورد داوری علمی قرار نگرفته و یکی از آنها سابقه انتشار کتابهایی درباره موجودات فضایی را دارد. ترکیب مدارک دانشگاهی با ادعای استفاده از فناوری جدید، باعث شده رسانههایی مثل InfoWars و چهرههایی چون پیرس مورگان و جو روگن این خبر را بازنشر کنند.
دکتر فلینت دیبل، استاد دانشگاه کاردیف و باستانشناس برجسته، معتقد است پذیرش آسان این ادعاها به دلیل آشنایی مخاطبان با داستانهای قدیمی اتاقهای مخفی زیر اهرام است. او اشاره میکند که پیشینه تحصیلی پژوهشگران، ظاهری معتبر به این ادعاها بخشیده است.
در نهایت، بسیاری از کارشناسان تأکید میکنند که این فرضیه بر پایه فناوری اثباتنشده بنا شده و بازسازیهای ارائه شده بیش از آنکه علمی باشد، تخیلی است. این ادعاها با واقعیات باستانشناسی منطقه همخوانی ندارد و بیشتر شبیه به روایاتی است که با دانستههای فعلی علم ناسازگار است.