تنها آلودگی نیست که سفر با ماشین شخصی را دردساز میکند، تصور تحمل ترافیکهای سنگین خودروهای تک سرنشین و فشردن مداوم کلاچ و ترمز هم تجربهی رانندگی را تلخ میکند. با خودتان فکر کنید که چقدر جابهجایی لذت بخش میبود اگر در خیابان خودروهای تک سرنشین و ترافیک زا نبود و میتوانستید با خیال راحت و بدون نگرانی بابت آلودگی و دود نفرتانگیز و بعضا غلیظ ماشینها و کامیونها، شیشهی ماشین را پایین بکشید و از هوای تازه لذت ببرید. داشتن ماشین شخصی و جابهجایی با آن در جامعهی مدرن تبدیل به عرف شده است. اما چرا باید اینطور باشد؟ روزی را تصور کنید که صدای ترافیک، درگیری مردم با هم و بوق رانندگان معترض به یکدیگر به گوش نرسد، در عوض میتوان صدای پرندگان را شنید. استفاده از ماشین شخصی باعث تسریع در روند برداشت سوختهای فسیلی و همچنین باعث آزاد شدن گازهای مضر در طبیعت میشود. در عوض امروزه اکثر وسایل نقلیهی عمومی از سوختهای پاک مانند گاز LPG و گاز CNG و حتی برق استفاده میکنند. برخی از وسایل نقلیهی عمومی همچنین با طی کردن مسیری مستقیمتر، زمان سفر را کوتاه میکنند. روز جهانی بدون ماشین در اصل در دههی ۱۹۷۰ میلادی و حین بحران سوخت آمریکا معین شد و در دههی ۱۹۹۰ میلادی در اروپا نیز روزهایی بدین منظور اختصاص داده شد. مشکل این است که اکثر افراد این روز را نمیشناسند و به آن توجهی ندارند. پس در روز ۲۲ سپتامبر، در گرامیداشت روز جهانی بدون ماشین شرکت کنیم و دنیای خود را زیباتر و لذتبخشتر کنیم. تهیه شده در
همهی ما از خطرات آلودگی بیش از حد محیط زیست مطلع هستیم، با این حال هر روز سوار ماشین میشویم و شرایط را بدتر میکنیم. این روز آگاهی دهنده با هدف برجسته ساختن آلودگی هوای دنیا که بر اثر ماشین به وجود میآد، نام گذاری شده و ما را به گذاشتن ماشین در منزل و سپری کردن روزی بدون ماشین تشویق میکند. از این رو، ۲۲ سپتامبر روز جهانی بدون ماشین نام گرفته است. با همراه باشید.