دورود از زیباترین شهرهای استان لرستان است به طوری که این شهر لقب پایتخت طبیعت ایران نام دارد.

راه‌آهن سراسری و همچنین بزرگراه‌های شامل جنوب و شرق به غرب از این شهر عبور می‌کند که که باعث قرار گرفتن این شهر در گروه شهرهای با حمل و نقل مناسب‌تر شده است.

این شهر قدمتی تقریبا برابر با ۱۳۰ سال دارد. تپه‌های باستانی بسیاری که از دوره‌های سنگ و آهن بر جای مانده است، این تپه‌ها در شمال این شهرستان و در دشت سیلاخور وجود دارد و آثار بسیاری در این تپه‌ها کشف شده است.

دورود در ۴۰۰ کیلومتری تهران و ۵۶ کیلومتری بروجرد، ۸۶ کیلومتری خرم آباد واقع شده است. این شهر در دامنه رشته کوه زاگرس و در نزدیکی اشترانکوه قرار دارد. دو سرشاخه شمال و شرق رود دز در دورود به هم می‌رسد که رودخانه سزار نامیده می‌شود. این رود تقسیم‌کننده بخش لرستان و بختیاری در کشور است. دورود بالغ بر ۱۴۰۰ متر از سطح دريا بلندتر است.

شهرستان دورود حدودا ۱۵۰۰ كيلومتر مربع وسعت داشته و از دو بخش مركزی و سيلاخور تشکیل یافته است.

همسایگان این شهرستان از شمال شهرستان سربند، از شمال غربی بروجرد، از شرق شهرستان ازنا، از جنوب شهرستان الیگودرز و از غرب شهرستان خرم‌آباد است. دورود به علت موقعیت جغرافیایی خود، جدا کننده دو تیره بختیاری و لرستانی است.

این شهر دارای آب و هوای معتدل کوهستانی بوده و میانگین بارندگی سالیانه آن ۶۷۰ میلی‌متر است. تعداد روزهای يخبندان در اين شهرستان ۷۴ روز است. کم‌ترین درجه حرارت در زمستان به طور میانگین ۷۹/۵ درجه سانتی‌گراد و بیشترین درجه حرارت در تابستان به طور میانگین ۵/۲۷ درجه سانتی‌گراد است.

عواملی نظیر كوهستانی بودن منطقه، نزديكی دورود به اشترانكوه و ريزش باران و برف فراوان، شبكه آب‌های روان غنی و دائمی را تشکیل داده است. به گونه‌ای که از مناطق پرآب استان لرستان محسوب می‌شود.شهر معمولا بعد از ظهرها با وزش باد رو به رو شده که نتیجه آن تمیز شدن هوا است، اما بیشتر اوقات که بادی وجود ندارد گرد و غبار كارخانه مانند ابری وسيع سطح شهر و در رود سزار مابين كوه‌های كله قندی و رنگينه را دربر می‌گیرد و حالت غبار آلود و مريض بر شهر حاکم می‌شود.

در آمار  سرشماری سال ۱۳۹۵ دورود جمعیتی برابر با ۱۲۱٬۶۳۸ نفر‌ دارد که بعد از خرم آباد و بروجرد سومین شهر پرجمعیت استان لرستان محسوب می‌شود. مردم دورود به زبان لری صحبت می‌کنند. لری سیلاخوری، لری بختیاری و لری خرم‌آبادی از گویش‌های رایج مردم است.

لباس مردم لری پوشش ساده بوده که به شال و ستره مشهور است. شال، ستره، کلاه نمدی، کپنک (قبای پشمی)، گیوه و چوغه (بالاپوش) لباس سنتی مردان این قوم است.

زنان لر نیز از پارچه‌های رتگی در رنگ‌ها و طرح‌های شاد با سربندهای زیبا و رنگی استفاده می‌کنند. لباس زنان از قسمت‌های گوناگونی همچون جومه (نوعی پیراهن)، کلنجه (بالاپوش)، تره و گل ونی، کت، سرداری و شلوار تشکیل شده است.

دام‌داری، كشاورزی و صنايع پایه‌های اقتصادی و صادراتی دورود را تشکیل می‌دهند. گندم، جو، تره بار، بنشن، گياهان علوفه‌ای، سيب، انار، انگور، گلابی، زردآلو، آلبالو و گيلاس از محصولات کشاورزی ابن شهر هستند. 

صنایع دستی این استان در سه نوع متمایز عشایری، روستایی و شهری قرار دارد. اغلب صنایع دستی عشایری صرف خانوار شده و کمتر به بازار عرضه می‌شود. سیاه چادر، قالی و گلیم، هور، هور اسبو از صنایع دستی عشایر به شمار می‌رود. قالی، گلیم، رنگرزی و جاجیم بافی نیز صنایع دستی روستایی محسوب می‌شود. ورشو سازی نیز از دیگر صنایع دستی این دیار است.

عسل، روغن حیوانی، شیرینی کاک، شیرینی آردی، نان ساجی، کلوچه‌ی بروجردی، سمنوی بروجرد و انواع حلوا از سوغات معروف استان لرستان به شمار می‌رود.

غار مرده‌ها، غار منو، غار وقت ساعت، آبشار ازنادر، دره نیگا، تالاب ازگن، بیشه پیرتو، بیشه لنج آباد، آبشار آبگرم، دریاچه گهر، پریز کوه، کوه قارون، دشت لاله‌های واژگون رزستان دورود، آبشار دره اسپر و آبشار پوران از جاذبه‌های زیبای این شهر هستند.

از کجا شروع کنیم

نقشه جاهای دیدنی، هتل‌ها و رستوران‌ها

map