آرامگاه بی بی شطیطه

آرامگاه بی‌ بی شطیطه به‌عنوان یکی از دیدنی های نیشابور شناخته می‌شود و مدفن «بانو شطیطه»، یکی از زنان فاضل نیشابوری است که در قرن دوم هجری قمری، مورد عنایت خاص امام موسی کاظم (ع) بوده است. آخرین بنا، بنایی چهار گوش، مسقف (خانه) و کوچک از خشت و گل بوده که در گوشه یک قبرستان قدیمی واقع شده و قدمتی حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ سال داشته است. در قسمت مرکزی آن بنا، یک سنگ لوح کوچک، که احتمالا نام بانو بر آن حک بوده و بر بالای آن یک دیوار (احتمالی) عمودی سفید رنگ به شکل طاق نما وجود داشته است. قبرستان قدیمی اطراف بقعه نیز در سال ۱۳۷۲ با اجرای طرح ساماندهی شهری به یک فضای سبز عمومی یا میدان شهری تبدیل شد، که با توجه به قرار گرفتن آرامگاه بانو در مرکز آن، به میدان بی‌بی شطیطه معروف شد. مهم‌ترین تزئینات آرامگاه فعلی نیز شامل آینه‌کاری نمای داخلی گنبد و دو کتیبه کاشی‌کاری شده در دو طرف در ورودی اصلی، در جنوب غربی، به آرامگاه است. در کتیبه جانب شرقی، سمت راست، تاریخ تولد و در کتیبه جانب غربی، تاریخ وفات یا شهادت چهارده معصوم (ع) به تاریخ هجری قمری نوشته شده است.