پرا پالاس؛ هتل تاریخی استانبول که ترکیه در آن یک‌شبه ۵۸۵ سال جلو رفت

پنج‌شنبه 14 خرداد 1405 - 18:19
مطالعه 6 دقیقه
هتل پراپالاس استانبول
در سالن گرند پرا بال‌روم هتل پرا پالاس استانبول، جشن سال نو ۱۹۲۵ به رویدادی تاریخی تبدیل شد؛ شبی که ترکیه با جهشی ۵۸۵ ساله تقویم خود را تغییر داد.
تبلیغات

اگر روزی رویای برگزاری یکی از مهم‌ترین جشن‌های سال نو در تاریخ را داشته باشید؛ جشنی که بتواند ۶ قرن زمان را در یک شب در هم بشکند و در لحظه نیمه‌شب، تاریخ یک کشور را دگرگون کند، بی‌تردید چنین شبی تنها در تالاری در این سطح از شکوه می‌توانست رقم بخورد.

به گزارش CNN Travel؛ در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۵، در سالن باشکوه گرند پرا بال‌روم در هتل هتل پرا پالاس، ترکیه رسما تقویم رومی را که بر پایه سال ۱۳۴۱ تنظیم شده بود کنار گذاشت و وارد سال ۱۹۲۶ میلادی شد. این تغییر، جهشی زمانی به اندازه ۵۸۵ سال را در یک شب رقم زد.

این سالن برای چنین رویدادی کاملا مناسب بود؛ چلچراغ‌های کریستالی از سقفی با تزئینات طلاکوب سبک بل اپوک آویزان بودند و در کنار گچ‌بری‌های گل‌دار، مدالیون‌های گچی، چوب‌کاری‌های عاجی‌رنگ و پرده‌های مجلل، فضایی کاملا باشکوه ایجاد می‌کردند.

این هتل در سال ۱۸۹۲ برای پذیرایی از مسافران قطار افسانه‌ای قطار اورینت اکسپرس ساخته شد؛ قطاری که استانبول را به اروپا متصل می‌کرد. هتل پرا پالاس از نخستین هتل‌های استانبول بود که برق و آب گرم را فراتر از کاخ‌های عثمانی ارائه داد و همچنین میزبان دومین آسانسور برقی اروپا شد.

استانبول همواره نقطه تلاقی شرق و غرب بوده و با وجود این هتل، جایگاه آن به‌عنوان یک چهارراه جهانی بیش از پیش تقویت شد. ساختمان ۶ طبقه نئوکلاسیک هتل بر دامنه تپه‌ای در منطقه پرجنب‌وجوش بی‌اوغلو قرار دارد و بر شاخ طلایی مشرف است. طراحی این بنا توسط معمار الکساندر والوری انجام شده است.

در خیابان‌های شلوغ بی‌اوغلو، تاکسی‌های زرد، جمعیت گردشگران و ترامواهای قرمز در رفت‌وآمد هستند، اما پشت درهای گردان هتل، فضایی کاملا متفاوت دیده می‌شود؛ کپسولی از زمان با حال‌وهوای آرت نوو و تزئینات عثمانی.

دیوارهای مرمرین، ستون‌های بلند، مبلمان مخمل قرمز و نور گرم چلچراغ‌ها فضایی میان شکوه و صمیمیت ایجاد کرده‌اند. مهمانان عمدتا گردشگران اروپایی و آمریکایی هستند که میان لابی، شیرینی‌پزی و بار اورینت در رفت‌وآمدند.

تاریخ این هتل با شکل‌گیری جمهوری مدرن ترکیه و دوران رهبری مصطفی کمال آتاتورک گره خورده است. این هتل همچنین میزبان چهره‌های مهمی از دنیای سینما، ادبیات و سیاست در قرن بیستم بوده است.

هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول
هتل پراپالاس استانبول

آسانسور قدیمی هتل نیز در طول سال‌ها محل تردد شخصیت‌هایی چون مصطفی کمال آتاتورک، آگاتا کریستی و آلفرد هیچکاک بوده است. این آسانسور با طراحی چوبی تیره و صندلی مخملی قرمز، برای راحتی مهمانان ویژه ساخته شده بود.

فهرست مهمانان مشهور هتل بسیار گسترده است. اتاق‌هایی با دکور ویژه به نام گرتا گاربو و ژاکلین کندی اوناسیس طراحی شده‌اند. همچنین سوئیت‌هایی به نام ماتا هاری، ارنست همینگوی و پیر لوتی وجود دارد. سوئیت آلفرد هیچکاک با دکور نقره‌ای و اتاق ۴۱۱ آگاتا کریستی با ماشین‌تحریر بازسازی‌شده از جمله بخش‌های شاخص هتل هستند.

گفته می‌شود آگاتا کریستی در دوران اقامت خود در این هتل، رمان مشهور «قتل در قطار سریع‌السیر شرق» را نوشته است؛ هرچند این هتل پیش از آن نیز شاهد رویدادهای مهم و پرتنش تاریخی بوده است.

اوایل قرن بیستم، دوره‌ای از تحولات سیاسی گسترده در اروپا و آسیا بود. در فاصله حدود ۴۰ سال از افتتاح هتل در سال ۱۸۹۵، این ساختمان شاهد سلطنت سه سلطان عثمانی، فروپاشی امپراتوری عثمانی و شکل‌گیری جمهوری ترکیه بود.

پس از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول، نیروهای متفقین بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۳ از این هتل به‌عنوان مقر غیررسمی خود در دوران اشغال استانبول استفاده کردند. در همین دوران، هتل محل رفت‌وآمد مهاجران روسی پس از انقلاب ۱۹۱۷ نیز بود. در همان زمان، آتاتورک که هنوز یک افسر نظامی عثمانی بود، به‌طور مرتب به این هتل رفت‌وآمد داشت.

منطقه پرا که امروز بی‌اوغلو نام دارد، در گذشته به‌دلیل تنوع فرهنگی و حضور جوامع مختلف به «اروپای کوچک» شهرت داشت. این منطقه به‌عنوان مرکز زندگی غرب‌گرایانه در استانبول شناخته می‌شد.

در اوایل قرن بیستم، این منطقه یکی از پرتنش‌ترین نقاط امپراتوری در حال افول عثمانی بود. به‌قدری تعداد ماموران و خبرچین‌ها زیاد بود که گفته می‌شود در هتل پرا پالاس حتی از ماموران خواسته می‌شد صندلی‌های لابی را به مهمانان پرداخت‌کننده واگذار کنند.

امروز هتل پرا پالاس خود را یک هتل-موزه معرفی می‌کند و در ترکیه به‌عنوان یک اثر تاریخی ثبت شده است. راهروهای آن با اشیای تاریخی از جمله تخت روانی که زمانی مهمانان ثروتمند را مستقیما از قطار اورینت اکسپرس به داخل هتل منتقل می‌کرد، تزئین شده‌اند.

قطار اورینت اکسپرس که در سال ۱۸۸۳ راه‌اندازی شد، از مهم‌ترین خطوط ریلی بین‌المللی زمان خود بود و مسیر پاریس تا استانبول را در کمتر از ۷۶ ساعت طی می‌کرد. این قطار نقش مهمی در شکل‌گیری مفهوم زمان استاندارد در جهان داشت.

امروزه اتاق‌های دارای بالکن رو به شاخ طلایی از محبوب‌ترین بخش‌های هتل هستند و همچنان گردشگران را جذب می‌کنند. سالن کوبلی نیز با سقف گنبدی، دیوارهای مرمرین و مبلمان آنتیک، محل برگزاری چای عصرانه هتل است. هزینه چای عصرانه حدود ۸۰ دلار به ازای هر نفر است و اقامت در هتل از حدود ۲۵۰ دلار آغاز می‌شود. با وجود اینکه خدمات هتل همیشه در سطح کامل هتل‌های پنج‌ستاره مدرن نیست، اما فضای تاریخی و هویت منحصربه‌فرد آن باعث شده همچنان یکی از خاص‌ترین اقامتگاه‌های استانبول باقی بماند.

نظرات