خانه موزه سیمین و جلال؛ خانه‌ای با تاروپود عشق

خانه موزه سیمین و جلال؛ خانه‌ای با تاروپود عشق

اکرم زمانی نوری
| جمعه, ۲ اسفند ۹۸ ساعت ۲۱:۰۰

یکی از جاهای دیدنی شهر تهران، خانه موزه‌ی سیمین دانشور و جلال آل احمد است که به‌عنوان خانه‌ی ادبیات شناخته می‌شود.

خانه موزه‌ی سیمین دانشور و جلال آل احمد، مکان زندگی این دو نویسنده‌ی بزرگ معاصر بود. این خانه را جلال در فاصله سال‌های ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۲ طراحی کرد و در منطقه‌ی تجریش تهران ساخت؛ درست زمانی که همسرش برای گذراندن دوره‌ی تحصیلی به آمریکا رفته بود.

شهرداری، خانه مذکور را از وراث سیمین و جلال خریداری و در سال ۱۳۹۷ مصادف با روز تولد سیمین، به‌عنوان خانه موزه‌ی این زوج نویسنده افتتاح کرد.

این مقاله از کجارو، خانه موزه‌ی سیمین و جلال را به شما معرفی می‌کند؛ پس اگر اهل تهران‌گردی هستید و به دیدن خانه‌های مشاهیر و افراد معروف علاقه‌ دارید، با ما همراه باشید.

خانه‌ای با تار و پود عشق

خانه موزه سیمین و جلال

منبع عکس: خبرگزاری میزان (علی شیربند)

«وقتی فکر می‌کنم که تو داری برای استقرار خودمان تلاش می‌کنی و خانه می‌سازی، هم دلم می‌گیرد و هم دلم از لذت آب می‌شود... خانه‌ای که تو می‌سازی هر خشتش با عشق روی خشت دیگر گذاشته می‌شود و برای من از هر قصری مجلل‌تر است و می‌دانم که این عشق، روح خانه خواهد بود و در خانه پراکنده خواهد شد...»

در محله‌ی ‌تجریش تهران در کوچه‌ای بن‌بست با نام ارض، می‌توان سراغی از خانه‌ی عشق سیمین و جلال گرفت. خانه‌ای که خشت بر خشت و تاروپودش را جلال، با عشق به سیمین بنا کرد و سیمین آن را از هر قصری بیشتر دوست داشت. در سال‌های ۱۳۳۱ - ۱۳۳۲، وقتی که سیمین برای ادامه‌ی تحصیل به دانشگاه استنفورد آمریکا رفته بود، جلال طرح خانه را ریخت و آجر به آجر آن را با پنج هزار تومان روی هم نهاد تا نه‌تنها خانه‌ی آرامش خودشان باشد، بلکه پاتوق بزرگان ادب این سرزمین مثل نیما یوشیج، احمد شاملو و محل آمدوشد سیاست‌مدارانی چون آیت‌الله طالقانی و امام موسی صدر باشد؛ این خانه، هسته شکل‌گیری کانون نویسندگان نیز به شمار می‌رود؛ بعد از آن که جلال و دوستانش از انجمن نویسندگان جدا شدند، جلسه‌های کانون را در این مکان برپا می‌کردند.

خانه موزه سیمین و جلال

منبع عکس: خبرگزاری ایرنا (نازنین کاظمی نوا)

از در که وارد شوید، سیمین را می‌بینید که روی صندلی‌ای در ایوان نشسته و چشم دوخته است به حوض آبی‌رنگ وسط حیاط. شاید هم چشم‌انتظار جلال باشد، چه کسی می‌داند؟ هنگام ورود به خانه، گویی جلال و سیمین به استقبالتان می‌آیند، مثل آن روزهایی که مهمانانشان را به گرمی پذیرا بودند. اسباب و وسایل و یادگاری‌های جلال و سیمین همچنان باقی مانده‌اند. در اتاق سیمین، او را مشغول نوشتن سووشون می‌بینید و جلال که پشت میزش در حال نوشتن مدیر مدرسه است. خانه جلال و سیمین را به یادشان همان طور باقی گذاشته‌اند، از کتاب‌ها گرفته تا وسایل اتاق‌ها، آشپزخانه و...

یکی از باارزش‌ترین یادگاری‌های خانه، حلقه‌های ازدواج این دو عاشق است که ویکتوریا دانشور، خواهرزاده‌ی سیمین، به‌همراه کارت ملی وی اهدا کرده است. بعد از مرگ جلال در سال ۱۳۴۸، سیمین همچنان در این خانه زندگی کرد و سرانجام ستاره‌ی یادگار جلال در سال ۱۳۹۰ برای همیشه خاموش شد.

منبع عکس: خبرگزاری میزان، موج و قدس آنلاین

از خانه تا خانه - موزه

خانه موزه سیمین و جلال

منبع عکس: خبرگزاری میزان (علی شیربند)

شهرداری تهران در سال ۱۳۹۳، خانه‌ی سیمین و جلال را خریداری کرد و بعد از سال‌ها بحث پیرامون مالکیت آن، سرانجام این خانه - موزه در زادروز سیمین مصادف با هشت اردیبهشت ۱۳۹۷ افتتاح شد. مرمت و بازسازی این مکان که برعهده سازمان توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران بود، با کمترین دخل‌وتصرف و در جهت استحکام‌بخشی بنا انجام شد. این خانه جزو آثار ملی کشور به حساب می‌آید که در سال ۱۳۸۳ در فهرست میراث ملی به ثبت رسید.

منبع عکس: iichs.ir، خبرگزاری قدس آنلاین و میزان

اطلاعات بازدید

خانه موزه سیمین و جلال

منبع عکس: خبرگزاری ایرنا (نازنین کاظمی نوا)

  • ساعت بازید: روزهای یکشنبه تا جمعه از ۹ صبح تا ۱۷ عصر
  • روز تعطیل: شنبه‌ها
  • هزینه بلیط (در سال ۱۳۹۷): برای بازدیدکنندگان داخلی: سه هزار تومان؛ برای بازدیدکنندگان خارجی: ۱۰ هزار تومان؛ برای دانشجویان، دانش‌آموزان و خبرنگاران: ۱۵۰۰ تومان.
  • نشانی: تجریش، دزاشیب، خیابان شهید رمضانی، کوچه‌ی رهبری، کوچه‌ی پسندیده، بن‌بست ارض، پلاک یک. برای رفتن به این خانه می‌توانید در ایستگاه مترو تجریش پیاده شده و تاکسی‌های دزاشیب را سوار شوید.

سیمین و جلال؛ نویسندگان عاشق

جلال آل احمد

منبع عکس: خبرگزاری میزان (علی شیربند)

احمد نمرده و هنوز زنده است...

سمین دانشور، جزیره‌ی سرگردانی

جلال آل احمد یکی از نویسندگان بزرگ معاصر است. دید و بازدید، زن زیادی، نون و القلم، مدیر مدرسه، سرگذشت کندوها و غرب‌زدگی، از جمله آثار او هستند. وی در مورد خود و دوران تحصیلش گفته است:

دارالفنون هم‌ کلاس‌های شبانه باز کرده بود که پنهان از پدر اسم نوشتم. روزها کار ساعت‌سازی، بعد سیم‌کشی برق، بعد چرم‌فروشی و از این قبیل و شب‌ها درس. با درآمد یک سال کار مرتب، الباقی دبیرستان را تمام کردم. بعد هم گاه‌گداری سیم‌کشی‌های متفرقه؛ وردست جواد، یکی دیگر از شوهر خواهرهام که این کاره بود. همین جوری‌ها دبیرستان تمام شد و توشیح «دیپلمه» آمد زیر برگه‌ی وجودم...

جلال در سال ۱۳۰۲ در تهران به دنیا آمد و یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان معاصر بود که افرادی چون نادر ابراهیمی و غلامحسین ساعدی از وی تأثیر گرفته‌اند.

سیمین؛ آفریننده‌ی سووشون

سیمین دانشور

منبع عکس: خبرگزاری موج (محسن ابوالقاسم)

«... و زنم سیمین دانشور که می‌شناسید؛ اهل کتاب و قلم و دانشیار رشته‌ی زیبایی‌شناسی و صاحب تألیف‌ها و ترجمه‌های فراوان و در حقیقت نوعی یار و یاور قلم که اگر او نبود چه ‌بسا خزعبلات که به این قلم درآمده بود. (و مگر درنیامده؟) از ۱۳۲۹ به این‌ور هیچ کاری به این قلم منتشر نشده که سیمین اولین خواننده و نقادش نباشد...» این بخشی از توصیفی است که جلال از همسر و یار زندگی‌اش سیمین کرده است.

سیمین دانشور در سال ۱۳۰۰ در شهر شاعران ایران، شیراز، به دنیا آمد. نویسنده‌ای که همه، وی را با اثر معروفش سووشون می‌شناسند. او در بخشی از  سووشون می‌نویسد:

کاش دنیا دست زن‌ها بود. زن‌ها که زاییده‌اند یعنی خلق کرده‌اند و قدر مخلوق خودشان را می‌دانند. قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را. شاید مردها چون هیچ‌وقت عملاً خالق نبوده‌اند، آن‌قدر خود را به آب‌وآتش می‌زنند تا چیزی بیافرینند. اگر دنیا دست زن‌ها بود، جنگ کجا بود؟...»

به کی سلام کنم؟، جزیره‌ی سرگردانی، آتش خاموش، کوه سرگردان و غروب جلال، از جمله آثار دانشور به شمار می‌روند که نخستین نویسنده‌ی زن ایرانی است.

موزه سیمین و جلال

منبع عکس: خبرگزاری قدس آنلاین

سیمین و جلال در سال ۱۳۲۹ با هم ازدواج کردند. سفری که جلال به شیراز داشت، موجب آشنایی آن‌ها و سرانجام ازدواج شد. جلال داستان آشنایی و ازدواج را این‌گونه تعریف می‌کند:

راه افتادم سمت شیراز برای گرفتن قسط اول حق‌الزحمه قمارباز داستایوفسکی، از آقای معرفت نامی که به‌واسطه ابراهیم گلستان با او آشنا شده بودم… توی ماشین که از گاراژ اتو عدل راه افتاده بود با سیمین آشنا شدم. آمدن سیمین به زندگی‌ام، تکانه‌ای بود که تا مدت‌ها مرا و خانواده را لرزانید.

هیچ‌کس از اهل خانه، تمایلی به ازدواج من با سیمین نداشت؛ به‌خصوص پدر که تصور داشتن یک عروس مشکوفه، دیوانه‌اش می‌کرد. خودم هم‌ فکر نمی‌کردم روزی می‌رسد من با خواهرزاده یک درباری، پیمان زناشویی ببندم. سیمین، دخترخواهر سردار فاخر حکمت از نزدیکان محمدرضا شاه بود که تا آستانه نخست‌وزیری مملکت پیش رفته بود بنابراین من با سیمین تفاوت‌های اساسی داشتیم؛ هم در رگ‌وریشه، هم در خاستگاه و فرهنگ؛ اما چه می‌شود کرد با دلی که او را جدا می‌خواست؟

منبع عکس: خبرگزاری میزان و موج

عکس کاور: مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران (iichs.ir)

منبع irna isna

دیدگاه  

    جستجوی تور، پرواز، هتل، رستوران و دیدنی‌ها...

    تورهای برگزیده

    تورهای برگزیده

    تبلیغات