چالوس در یک نگاه

چالوس در یک نگاه

نیکی قره گوزلویان
| یکشنبه, ۳۰ اردیبهشت ۹۷ ساعت ۱۰:۰۰

چالوس شهرستانی در شمال کشور است که به لطف داشتن جاذبه‌های طبیعی، تاریخچه فرهنگی آن کم بازدید‌تر شده است.

برای اکثر تهرانی‌ها نام چالوس یادآور جاده‌ای است که آن‌ها را به آن سوی رشته کوه‌های البرز و آنچه ما « شمال» می‌نامیم رهنمون می‌سازد. اما چالوس بیشتر از آنکه جاده‌ای در دل کوه باشد، شهرستانی‌است که این جاده را به استان مازندران می‌رساند. شاید بسیاری از ما به خطه شمال کشور سفر کرده باشیم اما از آنجا که دریا و کوه‌های پر جنگل در سرتاسر آن قرار دارد، تفاوت چندانی در این شهر با دیگر شهرها ندیده باشیم. اما جالب است بدانید هر قسمت از شمال کشور نه تنها خصوصیات منحصر به فرد فرهنگی و قومیتی و حتی گویشی خود را دارد، بلکه جاذبه‌های دیدنی متفاوت و متعددی نیز میتوان در هر کدام از آن‌ها یافت کرد. شاید در سفر بعدی به این استان‌ها و شهرستان‌ها، پا را از دیدن دریا و جنگل فراتر گذاریم و سری به جاذبه‌های منحصر به فرد در هر منطقه بزنیم. در این مقاله نگاه کوتاهی به چالوس – این شهرستان قدیمی اما هنوز دیدنی و جذاب – می‌اندازیم.

جغرافیا

چالوس از شهرهای قدیمی استان مازندران است که در گذشته به آن سالوس یا شالوس می‌گفتند. این منطقه که در سال ۱۳۲۵ به شهر تبدیل شده است، هم اکنون دارای دو بخش کلاردشت و مرکزی، ۵ دهستان و سه شهر تابعه است. چالوس از شمال به دریای مازندران، از جنوب به استان قزوین، از شرق به شهرستان نوشهر، از جنوب شرقی به شهرستان نور و از غرب به شهرستان تنکابن راه دارد. شهرستان عباس آباد نیز در شمال غربی چالوس واقع شده است. مساحت چالوس ۲۸۰۰ کیلومتر مربع بوده و دارای بیش از ۱۰۰ روستا است.

اقلیم

هوای منطقه چالوس مانند سایر شهرستان‌های مازندران معتدل و مرطوب بوده و به همین دلیل رشد مراتع سرسبز و جنگل‌‌های وسیع در این منطقه نیز رو به رشد است. ارتفاعات چالوس در نیمی از سال پوشیده از برف بوده و این شهر در بهمن ماه بیشترین سرما و در تیر ماه بیشترین گرما را در خود تجربه می‌کند.

عکس هوایی چالوس

تاریخچه

یافته‌هایی از تپه کلار نشان می‌دهد که انسان‌هایی ابزارمند از تاریخ هزاره دوم پیش از میلاد در این مناطق زندگی می‌کرده‌اند. شهر چالوس در زمان حمله امیر تیمور تخریب شد و سپس تا قرن‌های متمادی به صورت روستایی کوچک باقی ماند. تا اینکه در اوایل همین قرن (۱۳۱۰) با پشتیبانی دولت وقت کم کم به صورتی شهری سازمان یافته درآمد و امروزه به یکی از مراکز گردشگری ایران تبدیل شده است. لازم به ذکر است که یکی از منابع درآمد مردم این منطقه از طریق گردشگری و جاذبه‌های طبیعی تامین می‌شود. حضور مسافران داخلی و خارجی در این شهرستان سبب رشد اقتصادی این منطقه شده است.

نمک آبرود

مردم‌شناسی

مردم این شهرستان تا پیش  از این به گویش تبری کلارستاقی صحبت می‌کردند که البته بخشی از آن نیز تاکنون باقی مانده است. هر چند، بخشی از مردم به زبان گیلکی اما پس از در آمیختن اقوام و فرهنگ‌های مختلف در طول زمان، از غلظت تمام لهجه‌ها و گویش‌ها کاسته شده و تمام آن‌ها به سمت فارسی پیش رفته‌اند.

روی همرفته زبان چالوسی ها مازندرانی است تا شهر نشتارود تنکابن زبان مردم مازندرانی بوده، در تنکابن نيز، مردم مازندرانی زبان و اشکوری زبان ساکن هستند زبان مردم رامسر هم اشکوری بوده که چيزی بين مازندرانی و گيلکی است.

مردم این منطقه از دامداری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند که البته به دلیل عدم توجه مسئولین به مسئله کشاورزی در این خطه، کمبود آب زراعی و نرخ پایین خرید برنج باعث دلسردی کشاورزان و رکود اقتصادی در این منطقه شده است. رکود کارخانجات نیز از جمله دیگر بحران‌های اقتصادی این منطقه است. یکی دیگر از منابع مهم درآمد در این منطقه صید ماهی‌هایی از قبیل: سفید، ماش، سوف، سیس، کفال، کپور و انواع خاویار است.

دیدنی‌ها

از جاذبه‌های گردشگری چالوس میتوان به کاخ چایخوران، آبشار اکاپل، آبشار هریجان، آبشار سواسره، دریاچه ولشت، دریاچه سد دریوک،کوه تخته سلیمان، مرداب کندوچال، ساحل رادیو دریا، بوستان جنگلی فین، تله کابین نمک آبرود، تفرجگاه ساحلی نمک آبرود اشاره کرد.

دریاچه ولشت

سوغات

از جمله سوغات های چالوس می‌توان به برنجک، قماق (نوعی نان)، رشته به رشته، آغوزنون(نوعی شیرنی سنتی)، پشت زیک و نان ییلاقی اشاره کرد. همچنین مانند سایر شهرستان‌های استان مازندران، چالوس نیز دارای صنایع دستی خاص شمال کشور می‌باشد. از جمله این صنایع میتوان به حصیربافی، جاجیم بافی، گلیم ‌بافی و سفالگری اشاره کرد.

 

برچسب‌ها چالوس ایرانشناسی

جستجوی تور مسافرتی

دیدگاه  

    تورهای برگزیده