از استادیوم آریامهر تا آزادی: تلخ و شیرین‌‌های بی‌تکرار

از استادیوم آریامهر تا آزادی: تلخ و شیرین‌‌های بی‌تکرار

زهرا  آذرنیوش
| یکشنبه, ۳۱ شهریور ۹۸ ساعت ۱۶:۰۰

استادیوم آزادی یا ورزشگاه آریامهر، از منحصربه‌فردترین و خاطره‌انگیز‌ترین جاذبه‌های تهران است که بارها شادی، هیجان و نیز غم را برای طرفداران فوتبال به ارمغان آورده است.

استادیوم آزادی که در زمان پهلوی دوم با نام ورزشگاه آریامهر برای میزبانی بازی‌های آسیایی سال ۱۹۷۴ در تهران طراحی و ساخته شد. این ورزشگاه که با استانداردهای بین‌المللی آن روزها احداث شده است، یکی از خاطره‌انگیزترین ورزشگاه‌های ایران برای فوتبال‌دوستان محسوب می‌شود.

استادیوم آزادی که در غرب تهران قرار گرفته، صحنه‌های پیروزی و شکست بسیاری به خود دیده است. بنابراین، بازدید از این ورزشگاه می‌تواند خاطرات و نوستالژی بسیاری را برای هر یک از ایرانیان به ارمغان بیاورد.

یکی از نکته‌های قابل توجه در مورد این استادیوم باوجود قدمت ۴۵ ساله، حفظ جایگاه آن در میان برترین‌های جهان است. برای نمونه، در سال ۲۰۱۳ رتبه بیستم را در فهرست برترین ورزشگاه‌های جهان بلیچر رپورت (bleacherreport) کسب کرد. بنا به گزارش وب‌سایت 90min نیز ورزشگاه آزادی با ۷۸,۱۱۶ در جایگاه بیست و ششمین ورزشگاه دنیا از نظر گنجایش تماشاچی قرار دارد. همچنین، در روزنامه گاردین از این ورزشگاه به عنوان یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های جهان یاد شده است.

استادیوم ازادی

همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، استادیوم آزادی که بخشی از ورزشگاه آزادی است برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ ساخته شد و هم‌زمان با این بازی‌ها در تاریخ ۲۶ مهر سال ۱۳۵۰ آغاز به کار کرد. طراحی و ساخت این ورزشگاه را عبدالعزیز فرمانفرماییان انجام داد. وی که یکی از معماران بین‌المللی است در مورد طراحی استادیوم آزادی چنین نقل کرده است که:

یکی از استادیوم‌های بلژیک را دیده بود که شبیه به یک کوه آتشفشان بوده و از هر طرف دارای شیب بود و وسط آن حفره‌ای بوده که استادیوم در وسط آن قرار داشته است.

به‌دلیل علاقه وی به این استادیوم، وی سعی کرده تا استادیوم آزادی را با الهام از آن بسازد. این استادیوم که آریامهر نام گرفته بود، پس از پیروزی انقلاب اسلامی به استادیوم آزادی تغییر نام داد.

استادیوم آزادی

معماری استادیوم

 استادیوم آزادی در زمینی به مساحت ۱۴۱ هزار مترمربع طبق استانداردهای بین‌المللی ساخته شده و یکی از کم‌نظیرترین ورزشگاه‌های آسیا است. این ورزشگاه دارای یک زمین بازی چمن است که اطراف آن یک پیست دومیدانی در هشت ردیف از جنس تارتان قرار دارد. در قسمت غربی ورزشگاه و ضلع جنوبی جایگاه ویژه، جایگاه گزارشگران رسانه‌های رسمی و در سمت راست این محل جایگاه خبرنگاران با ظرفیتی ۸۵ نفره تعبیه شده است.

استادیوم آزادی

استادیوم آزادی در ابتدا دارای گنجایشی حدود ۹۰ هزار نفر بود که از این تعداد ۳۵ هزار نفر در طبقه پایین و ۵۵ هزار نفر در طبقه بالا اختصاص داشت و در حالت فشرده گنجایش آن به ۱۰۰ هزار نفر نیز می‌رسید. روشنایی زمین و ورزشگاه توسط چهار عدد برج در اضلاع شمال غربی، شمال شرقی، جنوب غرب و جنوب شرق ورزشگاه تامین می‌شود. در بالای این برج‌ها از چراغ‌های گازی و جیوه و تانگستن هالوژن استفاده شده که سطح نوری برابر ۱۶۵۰ لوکس در سطح زمین تولید می‌کنند.

سیستم صوتی ورزشگاه غیرمتمرکز و برای هر جایگاه ورزشگاه از تعدادی بلندگو استفاده شده است. نمایشگر ورزشگاه به صورت متنی و تک رنگ بود، اما پس از بازسازی به‌صورت یک نمایشگر رنگی درآمد و هم‌زمان با بازی ایران-آلمان مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این نمایشگر دارای ابعاد ۷.۵ در ۲۰ متر و قسمت نمایشگر رنگی ۱۴.۴ در ۷.۲۰ متر است.

استادیوم آزادی

استادیوم آزادی را یکی از ترسناکترین استادیوم‌های ایران نیز می‌دانند، چون سطح مقطع بیضوی شکل دارد، به تماشاگران این امکان را می‌دهد که هر شخصی را در درون زمین هدف بگیرند. به همین دلیل تیم‌های مهمان در ورزشگاه با هراس وارد آن می‌شوند. اگر چه این استادیوم در نهایت ۱۰۰ هزار نفر گنجایش دارد، اما از طریق تلویزیون در حدود این نیم قرن برای یکایک مردم ایران و برخی مردم جهان خاطره اجتماعی مشترک ساخته و همین امر سبب شده است که تمای مردم ایران به دلیل داشتن نوستالژی ماندگار به این استادیوم احساس تعلق خاطر ‌کنند.

استادیوم آزادی

بدون شک آوردن نام فوتبال در هر جمع ایرانی، نام استادیوم آزادی را به ذهن می‌آورد. این ورزشگاه چه با نام آریامهر و چه آزادی افراد و وقایع مهم بسیاری را به خود دیده است. از جمله این رویدادها می‌توان به کنسرت خواننده و هنرپیشه معروف آمریکایی در سال ۱۹۷۵ اشاره کرد. همچنین، فیلمبرداری فیلم آفساید که برنده خرس نقره‌ای شد در این ورزشگاه انجام شد.

گوشه‌ای از تاریخ فوتبال در استادیوم آزادی

این استادیوم در خرداد ماه سال ۱۳۵۵ میزبان جام ملت‌های آسیا بود. سفیدپوشان ایران در بازی فینال در مقابل کویت در ۲۳ خرداد با تنها گل علی پروین به پیروزی رسیدند. در این زمان پرویز قلیچ‌خانی کاپیتانی تیم ایران را برعهده داشت که در این بازی‌ها توانست برای سومین بار جام زرین آسیا را بالای سر ببرد.

ورزشگاه آزادی

در سال ۱۹۷۸ که برابر با چهارم آذرماه ۱۳۵۶ بود، در جریان بازی‌های مقدماتی جام جهانی آرژانتین، تیم ملی فوتبال ایران به مصاف استرالیا رفت. این بازی با نتیجه یک بر صفر و تک گل غفور جهانی به سود ایران به پایان رسید و تیم ایران توانست برای نخستین بار راهی جام جهانی شود.

از افراد مشهور و ستارگانی که در استادیوم آزادی حضور پیدا کردند، می‌توان به پله اشاره کرد که با تیم سانتوز و در سن ۳۰ سالگی وارد استادیوم شد و با تیم منتخب تهران مسابقه داد. همچنین، از چهره‌های جهانی دیگری که در این ورزشگاه بازی کرد می‌توان به توستائو نیز اشاره کرد که دیداری دوستانه با پرسپولیس داشت. در این رابطه، تعدادی ازبازیکنان و ستارگان جهانی که بعد از انقلاب در ورزشگاه آزادی بازی کردند که می‌توان به ریوالدو، الیورکان، پائولو مالدینی، فرانکو بارسی، روبرتو دونادونی و... اشاره کرد.

استادیوم آزادی

برخی بازی‌های تاریخی استادیوم آزادی

جای تردیدی نیست که استادیوم آزادی بهترین و بدترین روزهای خود را در جریان مسابقه‌های تیم‌های ایرانی پرطرفدار از جمله دربی پرسپولیس و استقلال گذرانده است. نوستالژی‌های این ورزشگاه از این روزها بسیار زیاد است، که مجال بسیاری می‌طلبد. برای نمونه، پرتماشاگرترین بازی تاریخ فوتبال آسیا در سال ۱۳۷۸ در ورزشگاه آزادی انجام شده است.

بازی فینال جام باشگاه‌های آسیا در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۷۸ که در آن تیم جوبیلیوایواتا  با نتیجه دو بر یک بر استقلال پیروز شد و جام آسیا را از آن خود کرد، یکی دیگر از بازی‌های مهمی محسوب می‌شود که در ورزشگاه آزادی برگزار شده است. یکی دیگر از نوستالژی‌های شاد فوتبالی که ورزشگاه آزادی به خود دید مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ بود که در تاریخ ۱۸ خرداد ماه سال ۱۳۸۴ تیم ملی ایران با تک گل به یادماندنی محمد نصرتی به جام جهانی آلمان صعود کرد.

استادیوم ازادی

امروزه بسیاری از کارشناسان بر این عقیده‌اند که استادیوم آزادی در معرض خطر قرار دارد و و درخصوص وارد شدن آسیب جدی و آنی در مورد آن هشدار داده‌اند؛ از اینرو، این ورزشگاه خاطره‌انگیز باید در اسرع وقت مرمت شود.

راه‌های دسترسی به استادیوم آزادی

استادیوم ازادی

برای رفتن به استادیوم تاریخی آزادی می‌توان از طریق مترو و یا اتوبوس اقدام کرد. ایستگاه مترو ورشگاه آزادی مربوط به خط پنج متروی تهران است که جنب ورزشگاه آزادی قرار دارد. در کنار ورزشگاه نیز پایانه اتوبوس و تاکسی قرار دارند که از آن نیز می‌توان استفاده کرد.

اگر با وسیله‌ی نقلیه‌ی شخصی به ورزشگاه می‌روید، باید به اتوبان تهران کرج و بزرگراه شیخ فضل اله نوری و سپس بلوار استادیوم آزادی بروید. برای کسانی که با اتوبوس به ورزشگاه می‌روند، یک ایستگاه اتوبوس در فاصله‌ای نه چندان نزدیک از درب غربی ورزشگاه واقع شده است، اما معمولاً هنگام برگزاری مسابقات مهم، اتوبوس‌های بسیار برای حمل و نقل تماشاگران در نظر گرفته می‌شوند. برای دسترسی در حالت عادی می‌توانید با خطوط بی آر تی از محله‌های مختلف تهران به میدان آزادی بروید و سپس از آنجا سوار اتوبوس‌های ورزشگاه آزادی شوید.

دیدگاه  

    جستجوی تور، پرواز، هتل، رستوران و دیدنی‌ها...

    تبلیغات