موزه لوور پاریس،‌ از دژ و قلعه تاریخی تا بزرگترین موزه دنیا

سمیه اکبری | سه شنبه, ۱۹ مرداد ۹۵ ساعت ۱۸:۳۰

موزه لوور دقیقا مانند برج ایفل و کلیسای نوتردام بخش جدایی‌ناپذیری از تاریخ و فرهنگ فرانسه محسوب می‌شود که ساختمانش، به عنوان پربازدیدترین موزه‌ی جهان، آمیزه‌ای از تجمل، زیبایی و رمز و راز است. هر انسانی آرزو دارد این موزه را از نزدیک ببیند. با کجارو همرا باشید تا پرده از این موزه بی نظیر برداشته شود.

مقاله های مرتبط:

از دژ تا موزه 

موزه لوور فرانسه

کاخ لوور پیش از آنکه به یک موزه و حتی یک قصر مجلل تبدیل شود، در واقع در قرون وسطی دژ دفاعی شهر پاریس، پایتخت فرانسه نامیده می‌شد. برای چندین سال ساختمان لوور که به دستور «فیلیپ دوم» ساخته شده بود، برای مقاومت در جنگ‌ها بازسازی و تقویت می‌شد. در قرن ۱۴ و با آغاز سلطنت شارل پنجم، پادشاهی که به خرد و دانایی شهره بود، این دژ دفاعی جای خود را به قلعه‌ای باشکوه و مجلل داد. وی علاوه‌ بر بازسازی قلعه و تبدیل آن به کاخ سلطنتی، مجموعه با ارزشی از کتاب‌هایش را نیز به یکی از ساختمان‌های کاخ انتقال داد. اما این کاخ که دیگر قدرت دفاعی‌اش را از دست داده بود، با شروع جنگ‌های صد ساله میان فرانسه و انگلیس دچار آسیب‌هایی شد؛ با این حال کاخ لوور جایگاه خود را به عنوان نماد اقتدار سلطنتی فرانسه از دست نداد.

کار ساخت و ساز بنا در اواسط دهه‌ی ۱۵۰۰ میلادی آغاز شد اما تنها بخشی از بنای کاخ تکمیل شد. هر یک از پادشاهان فرانسوی بخشی را به ساختار این کاخ اضافه می‌کردند. همانطور که اگر به معماری بنا دقت کنید، متوجه تفاوت‌هایی در بخش‌های مختلف آن می‌شوید. یکی از چشم‌گیرترین بخش‌های بنا، کلوناد (Colonnade) نام دارد که توسط لویی لو وو (Louis Le Vau)، کلود پرو (Claude Perrault) و نقاش معروف شارل لو برن (Charles Le Brun) طراحی شده است.

آثار تحسین‌برانگیز این نقاش را می‌توانید در گالری آپولو مشاهده کنید. در طول رنسانس، کاخ لوور بازسازی شد و تغیرات بسیاری در آن شکل گرفت تا جلال و شکوه کاخ بار دیگر به آن بازگردد. افزوده شدن باغ‌ها و تعمیرات ایجاد شده در بنای داخلی و خارجی ساختمان‌های کاخ به خوبی هنر رنسانس را به نمایش می‌گذارند. به دستور فرانسوای اول پادشاه دوران رنسانس که به خاطر ساختن قلعه‌های زیبا در Loire Valley شهرت دارد، یک قلعه‌ی مربوط به قرن دوازدهم را تخریب کرد تا راه برای ساختن کاخ لوور باز شود.

موزه لوور

لویی چهاردهم آخرین پادشاهی بود که از لوور به عنوان اقامتگاه پادشاهی استفاده کرد. وی دربارش را در سال ۱۶۸۲ به کاخ ورسای (Versailles) منتقل کرد. در سال ۱۷۹۳ در جریان انقلاب فرانسه، موزه‌ی مرکزی هنر (Musée Central des Arts) در گرند گالری (Grande Galerie) برای بازدید عموم گشوده شد. ناپلئون بناپارت و ناپلئون سوم برای افزایش اعتبار خود، بخش‌هایی را به لوور اضافه کردند. تا سال ۱۹۹۳ نیز این بنا کاربری موزه نداشت تا اینکه پس از این سال، تمامی ساختمان برای اولین بار به عنوان موزه مورد استفاده قرار گرفت.

در اواخر قرن شانزدهم و اوایل قرن ۱۷، «هنری چهارم» تصمیم گرفت بار دیگر کاخ را بازسازی کرده و با گسترش آن، لوور را تبدیل به قصری غول‌پیکر کند. وی با ادغام لوور با کاخی که در همسایگی آن به دستور «کاترین دومدیچی» - ملکه ایتالیایی هنری دوم - ساخته شده بود، فضای قصر سلطنتی را افزایش داد.

اولین گشایش لوور برای عموم

موزه لوور

در فوریه ۱۹۷۴ درست در قلب مبارزات انقلابیون فرانسه، لوور درهای خود را به روی عموم گشود. اما طولی نکشید که بخش زیادی از ساختمان موزه در آتش سوخت و این‌بار حکومت هیچ تلاشی برای بازسازی آن نکرد و بزرگترین مرکز تاریخی فرانسه بار دیگر به کاخی متروکه مبدل شد.

اما نماد شکوه سلاطین فرانسه باردیگر از میان خاکسترها سر بیرون آورد. در اواسط قرن نوزدهم میلادی تنها آثار هنری بجای مانده بودند که لوور را زنده نگاه می‌داشتند. این دوره همزمان با آغاز گسترش موزه از طریق گردآوری و ثبت آثار مهم هنری در سالن‌هایی بود که پیش از این غارت شده بودند.

در سال ۱۹۰۷ موزه‌ی هنرهای تزیینی به بنای لوور افزوده شد و پس از آن مجموعه‌ای از آثار اسلامی نیز به فهرست میراث آن اضافه شد. همچنین در این دوران با بازسازی بخش آثار باستانی مصری و شرقی، لوور جای خود را در دنیای هنر و تاریخ باستانی باز کرد.

لوور و شگفتی هایش

دانلود ویدیو

بازدید از بزرگترین و شگفت انگیزترین موزه دنیا آرزوی هر کدام از آن ۷ میلیارد انسانی است که در جهان حضور دارند. موزه لوور فرانسه بی‌گمان بزرگترین و حجیم‌‌ترین موزه دنیا است و بیش از ۳۵ هزار اثر تاریخی، فرهنگی و هنری در آن نگهداری می‌شود. موزه لوور فرانسه که در شهر زیبای پاریس واقع شده است از طریق خط یک مترو به نام Louvre Rivole دسترسی آسانی برای بازدیدکنندگان فراهم کرده است. ورودی موزه در زیر هرم شیشه‌ای بزرگی قرار دارد که پس از گذشتن از بازرسی امنیتی و کنترل مأموران حاضر در این قسمت، امکان ورود به محوطه زیرین این موزه از طریق پله‌های برقی برای بازدیدکنندگان فراهم می‌شود. در طبقه زیرین این هرم بزرگ شیشه‌ای باجه‌های متعدد بلیط فروشی و همچنین راهنمایان متعددی وجود دارند. تهیه بلیط برای افرادی که دارای کارت‌های اعتباری بین‌المللی هستند بدون ایستادن در صف میسر است، اما مابقی افراد می‌توانند با مراجعه به باجه‌های بلیط فروشی با پرداخت ۱۵ یورو که حدود ۶۰ هزار تومان می‌شود، وارد موزه شوند.

موزه لوور

قبل از ورود و پس از تهیه بلیط، میز دایره‌ای شکل بزرگی برای کسب اطلاعات به گردشگران با در اختیار گذاشتن نقشه بازدید از موزه به زبان‌های مختلف کار بازدید را تسهیل کرده است. گفته می‌شود، بیش از ۱۴۰۰ کارمند در موزه لوور به صورت مستقیم و غیر مستقیم در چندین شیفت کاری مشغول به کار هستند و این عمارت زیبا دارای ۴۰۰ اتاق و راهروهای بیشماری است. بر اساس اعلام مسئولان موزه لوور، بیش از ۳۵ هزار اثر هنری، تاریخی و فرهنگی در این موزه از کشورهای متعدد نگهداری می‌شود. لوور بزرگترین و مشهورترین موزه جهان است که به گفته مسئولان این موزه سالانه حدود ۸ میلیون گردشگر از کشورهای مختلف از آن بازدید می‌کنند که در نوع خود یک رکورد شگفت‌انگیز است. یعنی به طور متوسط روزانه ۲۲ هزار نفر از موزه لوور بازدید می‌کنند.

مساحت موزه لوور بیش از ۲۰۰ هزار متر مربع است و در جوار رود سن که از وسط شهر پاریس می‌گذرد قرار دارد. اما نکته جالب درباره ساختمان این موزه این است که نمای بیرونی موزه دارای زیبایی منحصر به فرد و تاریخی است و شروع به کار این موزه با کاخ سلطنتی فیلیپ دوم بوده است؛ نمای داخلی این موزه تماماً از سنگ‌های مرغوب ساخته شده و البته بر اساس آن چه اشیاء و اجسام در سالن‌ها قرار گرفته‌اند طراحی داخلی متفاوتی دارد.

نقاشی موزه لوور

در این موزه آثار هنری، تاریخی، فرهنگی، نقاشی، مجسمه‌های مرمری، طراحی‌های مختلف، کاشی کاری، سرامیک، فلز، سفال، سنگ نگاشته، فرش، قالیچه و بسیاری اشیاء و اجسام دیگر قرار دارد.

گالری های موزه لوور

مهمترین آثاری که در طبقه همکف که سالن‌های مربوط به ایران قرار دارد، گاو بالدار مربوط بین‌النهرین، تابوت‌ها، الهه عشق و زیبایی و میکل آنژ وجود دارد. 

خانه ناپلئون در لوور

همچنین مهمترین اجسام و اشیاء واقع در طبقه اول این موزه آپارتمان ناپلئون سوم، کاتب نشسته، مجسمه پیروزی بدون سر و نقاشی مونالیزا یا همان لبخند ژوکوند قرار دارند.

خانه ناپلئون در لوور

 اما شهرت لوور تنها بر پایه معماری هنرمندانه آن به دست نیامده، بلکه علت اصلی این شهرت نگهداری آثاری از هنر ملل مختلف است که بسیاری از گردشگران را به خود جذب می‌کند. تابلو مشهور «لبخند ژکوند» همچون ستاره‌ای در میان تمام آثار این موزه می‌درخشد. شاهکار لئوناردو داوینچی یکی از مشهورترین تابلوها و در عین حال رمزآلودترین آنهاست که به حق می‌توان گفت اثری است که بسیاری از گردشگران تنها برای تماشای آن به دیدن لوور می‌آیند.

مونولیزا

دانلود ویدیو

هرم جنجال برانگیز لوور

هرم موزه لوور

در سال ۱۹۸۱ رئیس جمهور فرانسه فرانسوا میتران (François Mitterrand) ، مسابقه ای برای طراحی بنایی درون محوطه موزه لوور برای سازمان دهی محوطه لوور برگزار کرد .در سال ۱۹۸۳ بعد از سفر در دور اروپا و امریکا معمار امریکایی – چینی معروف “آی ام پی”  (I.M.Pei) بعنوان طراح انتخاب شد. این برای اولین بار بود که یک معمار غیرفرانسوی در محوطه لوور برای طراحی انتخاب می‌شد. در سال ۱۹۸۹ طراحی هرم لوور توسط آی ام پی در حیاط لوور بنام حیاط ناپلئون به پایان رسید. هدف اصلی طراحی، کاهش جمعیت مراجعه کننده به لوور بود!

نکته تامل برانگیز در رابطه با هرم لوور تخلف میتران در انتخاب معمار کار قبل از شرکت در مسابقه بود. در واقع انجام مسابقه طراحی یک امر تشریفاتی بود و رئیس جمهور فرانسه از سال ۱۹۸۱ میلادی آی ام پی را بعنوان معمار انتخاب کرده بود. این موضوع پس از پایان ریاست جمهوری او فاش شد. در مقایسه با تمام پروژه‌های معروف در پاریس، هیچ کدام از حیث پویایی و تنوع به اهرام معروف شیشه‌ای حیاط ورودی موزه «لوور» نمی‌رسند.

هرم موزه لوور

تضاد میان اروپای مدرن و تاریخی در دنیای امروز بیش از پیش خود را نشان داده و این دو باید بکوشند تا زندگی مسالمت آمیزی را در کنار یکدیگر بیاموزند.

به طور مثال ساخت یک آسمان خراش شیشه‌ای در کنار یک قصر قدیمی یا احداث نمونه‌های مدرن معماری در بافت‌های قدیمی که امروز در شهر‌ها و کشور‌های مختلف به وفور یافت می‌شود، نمونه‌ای بارز از این همسازی به شمار می‌آید.

هرم موزه لوور

در مقایسه با تمام پروژه‌های معروف و مشهور در پاریس، هیچ کدام پویایی و تنوع متعلق به اهرام معروف شیشه‌ای که در حیاط ورودی موزه «لوور» و به شکل یک لوزی معلق ساخته شده را ندارند.

هرم موزه لوور

ساخت این سازه مدرن با فراز و نشیب‌های بسیاری همراه بوده و هدف اصلی معمار این سازه «لئو مینگ پی» بر ایجاد طرحی متمرکز بود که در عین جذابیت ظاهری خود، توجه بازدید کنندگان را بیش از پیش به موزه معطوف کند.

«لئو مینگ پی» متولد چین است و پس از آن در آمریکا دوران تحصیلی خود را گذراند و ساکن این کشور شد. نام وی در زبان چینی به معنی «توضیح روشن» است و با سبک وی همخوانی دارد.

راه حلی که «مینگ پی» به آن دست یافت، طراحی و ساخت اهرام شیشه‌ای بود. این سازه‌ها با خطوط ویژه خود آسمان را شکافته و در دل آن نفوذ کرده‌اند. برش دقیق هرم به گونه‌ای است که توریست‌ها را ناخود‌آگاه به خود خیره کرده و در خود غرق می‌کند.

غیر معمول بودن شکل ظاهری هرم یادآور جنبشی جسورانه در معماری و ارائه توانمندی‌های معماران مدرن در روح بخشی و رواج مجدد فرم‌های معماری سنتی است.

هرم اصلی از شبکه‌های در هم آمیخته فولادی تشکیل شده که از داخل به هم پیوسته‌اند و با شیشه‌های منعکس کننده نور، پوشانده شده‌اند.

هرم موزه لوور

این هرم از سمت دیگر و در جهت مخالف تا طبقه زیر زمین ادامه دارد و به این دلیل معکوس شده است تا نور بیشتری را تولید کرده و فضای زیر زمین را نیز روشن کند.

این هرم که به هرم «پی» معروف است، نمای ورودی موزه است و بازدید کنندگان از طریق این ورودی به سرسرای گالری‌های اصلی موزه وارد می‌شوند.

ظاهر غیر معمول اهرام «پی» تقابل ساختار تاریخی موزه لوور را با مدرنیته نمایش داده و نشان دهنده احساس سازنده آن از برداشت متناسب، توجه کامل به جزئیات و دقت وی در مداخله هرم با راهروی معروف «کور ناپلئون» در لوور است.

این طرح به عنوان مکمل و نقطه تعادل موزه عمل کرده و موازنه در آن به طور کامل رعایت شده و به صورتی بسیار ساده در ارتفاعی حدود بیست و پنج متر بالاتر از سطح زمین قرار گرفته است.

با وجود این که در یک نگاه، ظاهر سازه از ساختاری موقتی و زود‌گذر برخوردار است، اما در آن با شیوه‌ای استادانه و ماهرانه در ایجاد شبکه‌ای سه‌گوش از تکیه‌گاه‌های مزین به رنگ خاک سرخ استفاده شده است.

شیشه‌هایی که با رنگ‌های ملایم سایه‌دار شده‌اند، به گونه‌ای هستند که با سنگ‌های عسلی رنگ به کار رفته در دومین سر در اصلی موزه قدیمی همخوانی دارد و در مجموع همه این عوامل دست به دست یکدیگر داد تا در سال ۱۹۸۵ عنوان «پروژه باشکوه» را کسب کند.

کاملاً مشهود است که هرگونه ضمیمه‌سازی و ساخت بخش اضافه در موزه مورد نقد افرادی قرار گرفته که خود را در قید و بند بکر و غیر قابل تغییربودن مجموع نمای ظاهری کلاسیک لوور قرار داده‌اند.

زمان تا حدی، روند انتقاد از این نمونه مدرنیته را که در نهایت زیبایی ساخته شده، کند کرده است.

هرم موزه لوور

گرچه این سازه در میان سایر سازه‌ها به عنوان یک ورودی مسقف و محافظ در برابر عوامل مختلف از اهمیت کمتری برخوردار بوده و سه هرم کوچک دیگر که در کنار آن واقع شده‌اند به نظر می‌رسد از اهمیت هنری کمتری برخوردار باشند.

اما با وجود این ظاهر هرم بدون هیچ مبالغه و اغراقی هر بیننده را وادار می‌کند به مفهوم شجاعانه آن که نه پرخاشگرانه و نه کم اهمیت بوده و تمامی اعضا و قسمت‌های آن به صورت حساب شده‌ای کنترل شده‌اند، پی ببرد. در نهایت سازه‌های جدید با وجود سادگی‌شان در کنار ساز‌ه‌های تاریخی قرار گرفته و هر یک به دیگری جلوه‌ای خاص بخشیده است. 

«پی» یک ماکت در اندازه تقریباً واقعی از طرح اهرام در سال ۱۹۸۵ ساخت و در صد زیادی از مخالفان را ساکت کرد. سازه این اهرام به بازدید‌کنندگان امکان می‌دهد بدون ایجاد آشفتگی و هرج و مرج در محوطه خارجی و حیاط وارد موزه شوند.در حالی که این هرم که برای استقبال از ۴.۵ میلیون بازدیدکننده طراحی شده بود، در سال ۲۰۱۵، ۸.۶ میلیون نفر از موزه‌ی لوور بازدید کردند.

این هرم بزرگ که یکی از پربازدیدترین مکان‌های فرانسه به حساب می‌آید، با چهار هرم کوچک‌تر در اطرافش احاطه شده است. سالن‌های لوور که هر کدام به بخشی از هنر و فرهنگ اقوام و ملل مختلف اختصاص داده شده‌اند، به گونه در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند که به بازدیدکنندگان این امکان را می‌دهد تا با گردشی در بنا، به تاریخ هنر و فرهنگ و معماری سفر کنند. فضای اضافی اطراف موزه به دفاتر کار، موسسه‌های آموزشی، فروشگاه‌ها و پارکینگ‌های زیر زمینی اختصاص دارد.

دیدگاه  

    تبلیغات